Als 'n vis in het water en de kabouters in de boom

Hier weer even een verslag van mijn leventje als een  Cochabambina.

Rond een uur of half 7 gaat mijn wekker ’s ochtends. Na een aantal keer gesnoozed hebben moet ik er toch echt uit. Even snel ontbijten en haasten omdat ik toch eigenlijk wel een beetje te laat ben opgestaan. Maar ach de Bolivianen zijn ook altijd te laat…. Vervolgens loop ik een blok verder en naar de hoek van de straat, waar ik trufi nummer 205 stop, die elke 5 minuten wel een keer langs komt. Dan prop ik mezelf in deze trufi, dat is dus een soort van bestelbusje, die al lekker vol zit. Als ik pech heb kan ik niet meer zitten en sta ik half voorover gebogen over de andere mensen, aangezien ik wel iets groter ben dan de gemiddelde Boliviaan. Vervolgens gaan we zo hard als de trufi kan op weg, begeleid door de Boliviaanse tophits die uit de radio galmen. Onderweg probeer ik me staande te houden en niet over iedereen heen te vallen. Af en toe moet er eens iemand uitstappen en moet de halve trufi eerst uitstappen of diegene moet halsbrekende capriolen uithalen om over iedereen heen te klimmen. Ook is het heel normaal om als je voor het stoplicht staat te wachten alvast hard begint te toeteren, ookal staat het licht nog op rood… Dan na dit avontuur bereik ik rond 8 uur Cereco, het revalidatie centrum waar ik dus elke ochtend werk. Er zijn hier geregeld stakingen, maakt niet uit waar men voor staakt, maar de wegen en straten worden geblokkeerd zodat niemand er meer langs kan. Dit kan 1 dag zijn, maar dit kan ook gerust een week zijn dat niemand de stad in of uitkomt. En als de ene staking opgelost is dan begint de volgende…Het standaard praatje  gaat dan ’s ochtends ook niet over het weer, maar over de stakingen en de blokkades. In mijn vorig verslag was ik nog van plan om de hydrotherapie hier bij Cereco op te starten, maar inmiddels ligt de bouw van het zwembad al ruim een maand stil. De reden: het geld voor het zwembad is op en helaas is het zwembad nog maar half klaar…. Het geld voor de salarissen van het personeel is trouwens ook een beetje op, dus iedereen krijgt 10% minder salaris. Ook is het deze maand rustiger met patiënten en ook de stakingen lijken deze maand wel meer dan anders. Maar ik zie nog steeds mijn vaste patiënten: dwarsleasie patienten,  gecompliceerde breuken en de cholitas met rugklachten. Cholitas zijn de Boliviaanse vrouwen in traditionele kledendracht met felgekleurde doeken op hun rug vol met loodzware goederen, dit kan varieren van kinderen, tot bananen, aardappelen, kleren of andere ondefinieerbare goederen. 3x raden waardoor door rugklachten komen…

onderbeen fracturen....

iedereen kan zien dat dit niet al te best is...

De afgelopen week kwam mijn supervisor in zijn geheel niet meer naar het werk. Die nam gewoon even een weekje vakantie, zonder de andere overigens in te lichten. Nouja had ik tenminste wat te doen.

Tussen de middag lunch ik altijd met 2 collega’s bij het restaurantje op de hoek, waar je een vaste lunch hebt voor 1 euro! Dan krijg je een flinke kom soep, een mierzoet vruchten drankje  en een typisch Boliviaans hoofdgerecht. Meestal lekkere typische gerechten van Cochabamba, maar zo af en toe staat ook koeienmaag of koeientong op het menu.

Daarna vertrek ik met een trufi naar mijn middag werk bij Atendi. En hier is altijd genoeg te doen. En deze kindjes hebben mijn hart inmiddels echt gestolen!

Ik zal jullie even voorstellen aan de Fernando, Liz Dana, Jadilca, Diego en David

Fernando met zn bal

Liz Dana

IMG_1809.jpg

Diego

DavidHelaas worden  gehandicapten kinderen (mensen) hier nog steeds gezien als bezeten door de duivel en niet geaccepteerd. Terwijl juist deze kindjes zou graag een knuffel willen!

dikke knuffel van DiegoGelukkig wordt er bij Atendi wel veel uitleg gegeven aan de ouders. Inmiddels is het zwemmen met kids stop gezet. Bij jullie in Nederland begint het zomer te worden, maar hier in Bolivia begint de winter, dus wordt het te koud…. Nou hebben we het over 20-25 graden overdag en het zwembad is binnen, maar voor de Boliviaanse begrippen is dit koud… te koud…Terwijl wij in Nederland bij deze temperaturen massaal naar het strand trekken. Maar het is wel echt koud ’s nachts en vroeg in de ochtend. Dan is het toch wel rond de 0-5 graden. Maar ook zonder de hydrotherapie heb ik het hier echt enorm naar mijn zin.

Liz Dana

met zn allen in de ballenbak

in de ballenbak

En Diego loopt weer voor het eerst sinds deze week na zijn operatie!!!

Diego die loopt!!!Tussen 16:00-17:00 worden de kinderen opgehaald en daarna ga ik weer met een trufi op weg naar huis.

Vaak ga ik ’s avonds dan nog op weg naar het zwembad om te trainen, wederom weer met een trufi. Ik denk dat ik in tijden niet meer zo fit ben geweest!!

Verder heb ik nog altijd 1 keer per week Spaanse les van Alcisel. De ene keer betaal ik haar en de andere keer geef ik een massage terug. En er is een klein wonder gebeurd…ik denk in het Spaans!!! Haha eindelijk en het gaat eigenlijk gewoon super lekker. Kan inmiddels prima communiceren.

Verder zijn er natuurlijk nog de weekenden. Met Koninginnedag (hier al op zaterdag de 27e gevierd) heb ik samen met Regy stroopwafels gemaakt en verkocht…. Pfff wat een werk…. We zijn letterlijk dag en nacht bezig geweest met bakken…En ze waren nog lekker ook…. Stroopwafels met een vleugje Bolivia zeg maar. Het was een leuke dag en natuurlijk hebben we nog even het koningslied uit volle borst meegezongen en een heerlijk broodje kroket gegeten!

koninginnedag

stroopwafels a la Regy en Agnes

het koningsliedEn op Koninginnedag zaten we hier ’s morgens in alle vroegte met de Nederlanders bij elkaar om de kroning op tv te zien haha. Erg leuk dat tijdsverschil…not

Verder heb ik namens Bolivia meegedaan aan een internationale zwemcompetitie met Peru en Chili. Gelijk na de eerste training werd ik hiervoor gevraagd door de trainer.

met de coachIn eerste instantie had ik hier een beetje mijn twijfels over, want ik ben nou eenmaal geen Boliviaanse. Maar daar wilde ze niks van weten, want ik zwem gewoon voor Bolivia. Tja zo kan je het ook zien. Naarmate de datum dichter bij kwam nam de stress ook wel een beetje toe… Het is bijna 15 jaar geleden sinds mijn laatste wedstrijd…. Toch maar wat vaker trainen…. Maar uiteindelijk was het een geweldig weekend en iedereen was super enthousiast en ik heb zelfs een paar keer gehoord, bedankt dat je voor Bolivia zwemt!

zwemcompetitieEn uiteindelijk 2 gouden medailles gewonnen op de 100 en 200 meter vrije slag.

plons

ikkeEn een gouden en een zilveren medaille op de estafettes.

super serieuze gezichtjes van ons bij de estefetta gemixd

super serieus

estefette

GOUD!!!!

ZILVER!!!Helaas gediskwalificeerd op de 400 meter vrije slag vanwege een armbandje… tja blijkbaar zijn de regeltjes wel een beetje veranderd in de afgelopen 15 jaar… Jammer, want ik was eerste, maar hierdoor werd een clubgenootje 3e die anders geen medaille had gewonnen. Dus daar kan ik wel mee leven. Verder nog 4e op de 100 wissel en 50 schoolslag. Weer een hele ervaring rijker en super lieve meiden die me zo in hun groepje hebben opgenomen!

met de meidenHet was een bijzonder weekend. Het niveau van de zwemmers ligt ver uit elkaar. Er zitten echt wel goede zwemmers bij, maar sommige zinken ook nog net niet…. Maar petje af! In Nederland is het heel normaal dat iedereen kan zwemmen, maar hier is dat helemaal niet zo normaal… Het overgrote gedeelte kan zelfs niet eens zwemmen… Dus als er dan bij de echte masters een 60 jarige vrouw uitgeput na 2 baantjes het water uitgetakeld moet worden door de kantrechters (er is geen trappetje) dan heb ik daar alle respect voor zeker omdat ze waarschijnlijk een aantal jaar terug net heeft leren zwemmen. En op de officiële medaille uitreiking met de club werd ik apart naar voren geroepen en kreeg een soort oorkonde en een applaus van iedereen. Wat zal ik Bolivia straks gaan missen en deze lieve mensen...

Les Delfinesvan de meidenOok thuis had mijn buurman, Edward uit Amerika een foto van de wedstrijd gekocht van een fotograaf en in het Spaans en met google translate een tekst neergezet. La Campeona, koningin van de golven!

Edwards creatie

Verder ben ik nog een dagje met een collega, Romel, naar Tarata geweest. Een koloniaans dorpje waar de tijd de afgelopen 200 jaar heeft stilgestaan.

Tarata

Met RomelEn waar je de lekkerste chorizo worstjes kan eten. Dat hebben we natuurlijk ook gedaan.

chorizo's!!Heerlijk genietend van de chorizo zegt mijn collega opeens dat in de grote boom waar we lekker onder zaten te eten, ’s nacht kabouters zitten… Ik dacht eerst nog dat hij een grapje maakte, totdat  ik begon te lachen en hij heel serieus bleef. Bij navraag blijken ook mijn andere collega’s en patiënten heilig te geloven in kabouters. Bolivia je blijft me verbazen!

De kabouterboomAfgelopen weekend zouden we een weekendje weggaan, maar helaas stakingen en wegblokkades… Maar gelukkig was het wel mogelijk om samen met Regy een aantal kleine dorpjes in de buurt van Cochabamba te bezoeken. Dus we zijn een dagje naar Punata en Arani geweest. In Punata was het toevallig nog feest ook!!! Regy op de markt

naranjas

chicha, de lokale alcoholische drankGrote markt en er stonden een hoop mensen bij elkaar, dus wij daar even kijken, komt er opeens een auto met een noodgang de bocht om scheuren. Is het halve dorp veranderd in een formule 1… maar dan zonder de veiligheidsmaatregelen… Daarna nog even naar Arani, waar het echt super rustig was en waar de tijd heeft stilgestaan. En blijkbaar komt er ook bijna nooit een toerist aangezien wij de lokale bezienswaardigheid waren… maar een leuk dagje!

Arani

Arani

AraniMaar ondanks alle stakingen en dat je nou eenmaal niks kan plannen in Bolivia steelt Bolivia steeds een beetje meer van mijn hart…

Je kan Bolivia niet veranderen, maar Bolivia verandert jou….

Wist je datjes:

-          Volgende week is mijn laatste werkweek….

-          Daarna ga ik nog een beetje rondreizen…

-          Op een budget, want mijn centjes zijn nu echt bijna op…

-          Ik mijn geheimpje van de vorige keer zo ga verklappen…

-          In Tarata 3 presidenten zijn geboren…

-          Eentje nogal berucht is…

-          Ten eerste omdat hij het piepkleine Tarata hoofdstad van Bolivia heeft gemaakt voor een aantal maanden

-          Ten tweede dat hij een enorm stuk land met Brazilië heeft geruild voor een paard…

-          Op de kaart zag het stuk land er namelijk een stuk kleiner uit dan in werkelijkheid…

-          Zijn hoofd in de kerk begraven is….

-          Mijn 3 maanden visum inmiddels verlopen is….

-          Ik dus officieel illegaal ben….

-          Ik een nieuw paspoort heb zonder stempels….

-          Ik slim dacht te zijn door gewoon even een nieuw stempeltje te halen bij de immigratie…

-          Dit helaas toch niet zo makkelijk ging…

-          Ik zelfs leugens kan vertellen in het Spaans

-          (helaas wel zonder resultaat)

-          Afgelopen vrijdag toen ik lekker met Regie van een pisco zat te genieten in een barretje

-          Wahaa immigratie binnen kwam voor paspoort controle….

-          Ook hier kwam ik weg met een leugentje….

-          Ik het wel even ‘spaans’ benauwd kreeg zeker omdat ze nog zeiden, he jij was gisteren toch in ons kantoor…

-          Dit allemaal wel heel ernstig klinkt…

-          Maar dat is het niet hoor… Ik straks namelijk gewoon een boete betaal als ik het land verlaat…

-          En in het ergste geval blijf ik wat langer in Zuid Amerika ;)

-          Ik elke dag 3 talen spreek

-          Namelijk Spaans tijdens de dag en Nederlands en Engels thuis.

-          Marleen en Vincent hun tweede kindje verwachten!!!

Last pictures

Comments 7

Gurbe van Brug 13-05-2013 02:20

Mooie verhalen. En knap gedaan met het zwemmen! Wij kijken uit naar 8 juni. Zorg je wel dat je op tijd je vlieguig haalt op 7 juni met al die stakingen daar !!!
Liefs, Pappa

Gurbe van Brug 13-05-2013 02:22

Mooie verhalen. En knap gedaan met het zwemmen! Wij kijken uit naar 8 juni. Zorg je wel dat je op tijd je vlieguig haalt op 7 juni met al die stakingen daar !!!
Liefs, Pappa

Ankie 13-05-2013 07:43

He Agnes,
Wat een leuk verhaal! Het geeft echt een indruk van hoe jouw leven er daar uit ziet. Klinkt allemaal erg goed, op je verhaal over je paspoort na dan, haha..
Maar jeetje, de tijd gaat nu snel. Voor je het weet ben je weer terug. Geniet er nog even van! En we spreken snel af als je weer in Nederland bent!
x Ankie

ps. Wat goed dat je al die prijzen hebt gewonnen met zwemmen!!

lidy 13-05-2013 10:23

hej hej. Wat een gezellig verhaal. Je enthousiasme voor het werk en het land spat er van af. Zo leuk om te lezen.
Ben je al gevraagd om aan de OS deel te nemen namens Bolivia?
Nog maar een paar weken dan ben je weer in Nederland. Wat zal dat weer wennen zijn!
Veel plezier nog de laatste tijd daar en enorm bedankt voor al je prachtige verhalen. Ik heb er werkelijk van genoten.
Veel liefs uit Zweden.

Gonny 13-05-2013 17:13

Bijna een eind gekomen aan je Boliviaanse verhalen dus. Maar ook mooi dat je weer naar Nederland komt. Femke Wim en Fenna zijn nu en de komende twee weken in Nederland op visite. Heerlijke moederdag gehad gister. Iedereen was er.
wens jou de komende twee weken nog een veel plezier toe, geniet er van.
groet
Gonny

Yvonne 13-05-2013 19:52

Hai Aggy,

wat een avonturen allemaal weer. Volgend jaar de olympische spelen? Want 3x goud en 1x zilver is natuurlijk een prima resultaat!!!
Illegaliteit wordt hier als het tegenzit strafbaar, dus pas maar op bij terugkomst in NL, hi hi. En wij mogen je dan ook niet helpen, want dat kan ook strafbaar zijn, dus onderduiken bij ons lukt niet...
Geniet er nog ff van,

groetjes Yvonne

renske 14-05-2013 15:55

Hey Agnes.
Mooi verhaal weer.
Je hebt veel goeds gedaan bij die kindjes hoor.
Ben trots op mijn dochter.
Zal thuis wel weer wennen zijn, maar we zijn blij dat je thuiskomt.
We hangen de vlag uit,ha,ha,ha.
De laatste 2 weken nog veel plezier en voorzichtig...
Tot ziens op Schiphol.
Liefs mamma en Twannetje

Comment

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Want to receive an email when a new travel story is added? Signup for the mailinglist

Other travelstories

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer