Cochabamba

Cochabamba , is de stad, waar ik de komende maanden zal vertoeven. Klinkt toch best tropisch? Goed Cochabamba is dus een stad in centraal Bolivia, met meer dan 800.000 inwoners en ligt op 2500 meter boven zeeniveau. Cochabamba wordt ook wel de stad van de eeuwige lente genoemd, vanwege het lekkere temperatuurtje! Niet te heet en niet te koud, heerlijk lente weer :) En het is ook best een mooie stad. In het centrum heb je een hoop gezellige pleintjes en mooie kerkjes en oogt de stad vrij westers, maar eenmaal buiten het centrum zie je een heel ander Cochabamba. Wel heb je overal oudere dametjes die bedelen op straat en toch ook een hoop daklozen, helaas ook kleine kindjes.  

uitzicht vanaf Cristus

Het dagelijkse leven

Het dagelijks leven

Het dagelijkse leven

Ik huur hier een kamer in het ‘Boliviahuis’, een huis waar meerdere vrijwilligers een kamer huren. Ik heb mijn eigen kleine knusse kamertje met balkon en deel mijn badkamer met 1 andere vrijwilliger en de keuken hebben we gezamenlijk met de anderen. Echt een super fijn huis.

Mijn kamertje

Mijn kamertjeVoel me inmiddels echt thuis in mijn nieuwe casa en ook de huisgenoten zijn aardig. We wonen midden in het centrum, in een rustig straatje tussen 2 hoofd straten in. En we hebben een heerlijke tuin, met BBQ, mandarijnen  boom, granaatappelboom en avocado boom. Alleen wel jammer dat er naast ons een groot gebouw wordt gebouwd, waardoor we wel een beetje last hebben van fluitende bouwvakkers…

rechtboven mijn kamer en balkon

Onze tuinIn Australië heb ik nagedacht over wat ik nog graag zou willen doen na Australië. En graag wou ik als fysio nog een aantal maanden vrijwilligerswerk doen in een niet westers land. Al vrij snel wist ik dat dat Bolivia zou zijn, het land waar ik bijna 1,5 jaar terug ben geëindigd tijdens mijn reis door Zuid Amerika. Op internet had ik wat rond gezocht en zodoende ben ik bij Cil terecht gekomen, een Nederlandse meid die hier al 3 jaar woont en ook aan een aantal projecten hier meewerkt. Contact opgenomen en zo is het balletje gaan rollen. Inmiddels ben ik alweer geruime tijd bij Cereco aan het werk.

Revalidatie centrum CerecoCereco is een revalidatie centrum in één van de buitenwijken van Cochabamba voor fysieke en mentale revalidatie. Er wordt naast fysiotherapie, speciaal onderwijs en logopedie ook psychologische begeleiding en ondersteuning geboden. Wat opvalt is dat het overgrote deel van mijn patiënten een verkeersongeluk hebben gehad en daardoor meestal gecompliceerde fracturen hebben opgelopen. Nou is de procedure hier na een ongeluk wel anders dan in Nederland. Soms kiest de patiënt ervoor om eerst naar de ‘heksendokter’ te gaan. Deze maakt dan een drapje van coca bladeren en wat andere kruiden en mengseltjes wat op de breuk wordt geplaatst. Na een aantal maanden blijkt dan bij gecompliceerde breuken dat dit dan natuurlijk niet geheeld is. Daarna gaat men naar het ziekenhuis en hier wordt vervolgens alsnog geopereerd. En ookal wordt men na een ongeluk wel direct geopereerd het revalidatieproces met fysiotherapie wordt pas erg laat in gang gezet, vaak pas na enkele maanden en soms zelfs pas na enkele jaren. Op het werk is het net of de tijd 20 jaar heeft stil gestaan. Ouderwetse behandelbanken en niet onze luxe hoog-laag banken, gordijntjes tussen de cabines en vaak oud oefenmateriaal.

Revalidatie centrum CerecoRevalidatie centrum CerecoVerder zijn grote verschillen, o.a. de administratieve kant van het werk, wat hier eigenlijk niet tot nauwelijks wordt toegepast en de zelfstandigheid van de patiënt. Het is hier namelijk heel gebruikelijk dat de patiënt elke dag komt en geen huiswerk oefeningen heeft. Verder wordt electrotherapie hier practisch op elke patiënt toegepast, van magneet therapie, ultrageluid, TENS tot iontoforese, evenals warmte pakkingen. Kortom ik heb even moeten wennen. Hoe frustrerend het soms kon zijn in het begin, heb ik inmiddels mijn draai gevonden. Je kan nou eenmaal niet alles hier veranderen en dat moet je ook helemaal niet willen. Mijn werk hier bestaat voornamelijk uit het geven van de oefentherapie (met een huiswerk programma) en de intake van nieuwe patiënten. Ik merk dat collega’s inmiddels ook steeds meer mijn mening vragen en mij erbij vragen bij het onderzoek van een nieuwe patiënt en oefeningen overnemen. Verder hou ik van mijn patiënten wel de verslaglegging bij en ik merk dat met name de stagaires die hier zijn daar toch wel nieuwsgierig naar zijn. Verder zijn ze nu bezig met een verbouwing bij Cereco, waardoor een groot gedeelte van de ruimte momenteel onbruikbaar is. Maar ze zijn een zwembad aan het bouwen om straks hydrotherapie te kunnen geven!!! Hopelijk is de verbouwing klaar voordat ik vertrek, want zou erg graag dat op willen starten!!! Maar de ene week wordt er de hele week verbouwd en de week erop ligt het stil, omdat er geen geld is…Op dagen dat het koud is, lees 20 graden, of dat het regent komt de helft van de patiënten overigens niet naar de therapie vanwege het slechte weer... In de ochtenden is het vrij druk met patiënten, maar in de middagen vaak vrij rustig, waardoor ik me toch wel verveelde en niet een geheel tevreden gevoel had. Dus sinds deze week werk ik alleen de ochtenden in Cereco en in de middagen werk ik bij Atendi, een kinderdagcentrum voor kinderen met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking. En op maandag middag is dit hydrotherapie! Maar meer daarover de volgende keer.

Maar alles gaat hier wel wat anders dan in Nederland, niet alleen het werk, maar ook het dagelijks leven. Je hebt hier bijvoorbeeld geen gewone lijnbussen, maar trufi’s (bestelbusjes) en micro’s (gepimpte schoolbussen) die van punt A naar B rijden en die kan je gewoon overal stoppen en instappen. Waardoor alle trufi’s, micro’s en taxi’s elkaar afsnijden om maar weer de stoep te bereiken om iemand op te pikken. Zodra je met 1 been bent ingestapt wordt er alweer opgetrokken. Nou rijden sommige wel als gekken en zou je haast denken dat ze hun rijbewijs gratis bij een pakje boter hebben gekregen… Optrekken als een idioot en vervolgens weer keihard moeten remmen of met een noodvaart de rotonde oprijden. Het is hier dan ook chaos op de weg en er wordt non-stop getoeterd. Maar het is wel een belevenis om elke morgen weer met een trufi naar het werk te gaan. Verder heb ik van Cil een fiets te leen. Nou dat is ook 1 groot avontuur. Afgesneden worden door de trufi’s en micro’s, een auto deur dat opeens open vliegt terwijl je langs fietst. De fluitende mannen, de gaten in de weg... En de straathonden, die het op je voeten hebben voorzien… Verder leven de mensen hier veel meer buiten. Boodschappen worden gedaan op de markt. En de markt hier is echt enorm!!! La Cancha en het schijnt zelfs de grootste markt van Zuid Amerika te zijn. Super chaotisch uiteraard. Maar werkelijk alles kan je hier kopen. Van kippen (dood of levend) tot kinderwagens tot 2e hands kleding uit Amerika, tot allerlei heksen snuisterijen…Je moet alleen wel even weten waar je moet zijn. Of je loopt gewoon uren rond en verdwaald :) Bolivia is een arm land en de meeste mensen hier hebben zeker geen makkelijk leven. Over het algemeen zijn het lieve mensen met een hard leven.

Ook vond ik dat het wel weer eens tijd werd voor een beetje lichaamsbeweging. Dus ik ben op zoek gegaan naar een zwemclubje. En na de eerste training ben ik gelijk gevraagd voor het selectie clubje haha. En ga eind April zelfs meedoen aan een internationaal toernooi!

Even denken wat heb ik nog meer gedaan de afgelopen maand…. Oja ik ben nog een weekend naar Oruro geweest voor de carnaval en daar weer met Andy afgesproken. Dat was echt wel een super belevenis! En super leuk om Andy na een aantal weken weer te zien! Carnaval in Oruro is na Rio de grootste Carnaval. Een hoop traditionele dansen en muziek en de optocht verteld eigenlijk ook een deel geschiedenis en de mythes. De optocht is echt enorm en duurt 20 uur!!

Carnaval oruro

super volle tribunes

Carnaval

Carnaval

Carnaval

Carnaval

En bij de carnaval hoort het erbij dat de kindjes met waterpistools en spuitbussen met schuim iedereen onderspuiten... En natuurlijk zeker als je een buitenlander bent...

haha onder het schuim

Ook in Cochabamba was het weekend erop carnaval!

CarnavalVerder in de weekenden: lasagne en BBQ avonden bij ons thuis, kleine dorpjes rondom Cochabamba bezocht, Chicha (het lokale alcholische brouweltjes van o.a. mais) gedronken, het nachtleven van Cochabamba onveilig gemaakt, de berg naar Cristo (standbeeld dat over  Cochabamba waakt) beklommen en uren over de Cancha gedwaald…

Jhonny en Bau

BBQ avond

BBQ feest

Het feest van de perzik

Markt

Wist je datjes:

-          Chicha de lokale drank hier is.

-          Dit een alcoholisch brouwseltje van o.a. mais is…

-          Er verhalen de ronde doen dat er ook in gespuugd wordt…

-          En nog wel erge dingen dan dat in gestopt worden…

-          Je dit drinkt uit een soort van halve cocosnoot en deze wordt aan iedereen doorgegeven…

chicha

Chicha met JhonnyProostSalud-          Typische Boliviaanse gerechten zijn o.a. Picque a lo macho en aji de lengua.

-          Picque bestaat uit patatjes met chorizo worst en andere stukjes vlees met ei, ui, tomaat en mayonese en ketchup.

-          Aji de lengua is een koeientong.

-          Verder zijn ze hier gek op suiker…

-          Suiker zit dan ook bijna overal in en alles is super zoet.

-          Mijn Spaans beetje bij beetje beter gaat…

-          Maar zo af en toe heb ik weleens een erg foute vertaling…

-          Ik pasta van het soort penne op de markt wou kopen…

-          AIs de verkoopster dan wel erg raar gaat kijken en iedereen een beetje begint te grinniken… gaat er over het algemeen iets mis…

-          Penne betekent dan inderdaad ook iets heel anders hier…

-          Penne betekent in het Spaans penis…

-          De Cancha markt helaas wel onveilig is...

-          Even foto's maken van de markt zit er niet in...

-          Op 1 dag van 2 vrijwilligers allebei de telefoon zijn gestolen....

-         Ookal geprobeerd is om mijn portomonnee uit mijn handen te trekken....

-         Als ik mijn kleren na de wasserij breng de helft van mijn ondergoed verdwijnt...

-         Dit uiteraard niet de oude exemplaren met gaten zijn....

Last pictures

Comments 5

Gonny 18-03-2013 16:14

Weet je Agnes, dat ik iedere keer als ik jouw berichten lees steeds "wow" zeg. wat maak je veel mee, wat zie je veel en doe je veel. mooi om te lezen allemaal.
Wij zijn intussen blij met Fenna en Kaj. Twee gezonde kleinkinderen. Met jouw ouders en Kor en Wies nog niet zo lang geleden bij gepraat, dus wisten we al van je zwemavontuur... veel plezier daar en zoals altijd, voorzichtig hè. hartelijke groet uit een nog steeds koud Nederland.
Gonny

Helen 18-03-2013 20:19

Hi ag, leuk verslag weer. Ik heb onderhand ook een verslag pagina aangemaakt, staat op Facebook dus ben benieuwd.
Kus

Yvonne 20-03-2013 20:12

Hai Agnes,

Hier weer eens een berichtje uit Uitgeest. Goed om te lezen dat je het nog steeds naar je zin hebt. Mooie foto's en zie dat het jou goed gaat, want je ziet er op de foto's goed uit! Leuk om te lezen hoe de fysiotherapie daar in z'n werk gaat, weer beetje back to the eighties. Geniet nog van alle mooie dingen.

Liefs Yvonne

Kaatje 22-03-2013 15:32

WOW!!!! Bestel jij even een pondje penissen op de markt! Wat een giller! ziet er weer gaaf, gezellig uit! Geniet! kus

Laura 29-03-2013 19:51

Lieve Agnes,
Wel iets voor jou om te bestellen op de markt..hahaha. Hadden wij laatst op het werk een studiedag met terugblik hoe de FT eruit heeft gezien sinds 1985. We hadden jou even moeten bellen, lees ik. Wat een mooie belevenissen en zo te zien gaat het je goed. Je ziet er top uit dat ben ik zeker met Yvon eens! Hier veel zieke geweest, nu helaas zelf aangestoken maar ik weiger ziek te worden, dus morgen ben ik weer zo goed als nieuw..hahaha.
Geniet nog heerlijk en ik mail je snel een update van deze kant, met de beloofde foto's van de kids. dikke x

Comment

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Want to receive an email when a new travel story is added? Signup for the mailinglist

Other travelstories

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer