Cochabamba

Inmiddels ben ik alweer ruim 2 weken aan het reizen en lig ik nu lekker met een caipirinha in mijn hand in een hangmat in de Pantanal.

Bijna een jaar ben ik alweer terug in Nederland en weer hard aan het werk. Mijn draai weer gevonden en eindelijk weer een thuis. Gelukkig en blij om weer terug te zijn in ons kikkerlandje. Maar ook altijd wel Zuid Amerika missend, het buitenleven, de cultuur, de taal, de vrienden die ik daar heb gemaakt en het lekkere klimaat. Het is en blijft gewoon een geweldig continent. Spannend en ook wel onwerkelijk om weer terug te gaan. Maar 5 mei is het dan zover, 6 weken Bolivia & Brasil. ’S Morgens vertrokken vanaf Alkmaar met de trein richting Brussel. Om vervolgens vanaf Brussel naar Madrid- Lima en vervolgens naar La Paz te vliegen. Een niet geheel vlekkeloze reis, eigenlijk een behoorlijke gestreste reis. Ik was al eerder weggegaan rekening houdend met wat vertraging, de ns kennende…. ’s Morgens nog gekeken op ns vertragingen, maar het zag er goed uit. Ik was nog geen kwartier onderweg toen de kaartjes controle was…. En deze conducteur deelde mij vervolgens mee dat hij hoopte dat ik niet een vlucht moest halen in Brussel, want hij kreeg net door dat de bovenleiding in Roosendaal kapot was gegaan…. Goed geen paniek, want ik was ruim op tijd. Later deelde hij mee door de intercom voor de dame voorin in de trein (ik dus) die naar Brussel vliegveld moest, dat ik op Amsterdam cs moest overstappen op de trein naar Eindhoven en via Antwerpen naar Brussel moest, rekening houdend met een uur vertraging…. Prima. Helaas nog geen 5 minuten later deelde hij echter mee dat hij slecht nieuws had voor de dame voorin in de trein… Ook de trein naar Breda reed niet….  Goed op Amsterdam cs dus op zoek naar ns personeel hoe ik nu dus verder moest… Alleen liep bij iedereen hun mobiele routeplanner vast…. Dus moest ik naar ns internationaal service en een nummertje trekken…. Ik kreeg dan wel voorrang omdat ik een beetje een spoedgeval was… dus na een half uur in de rij was ik aan de beurt… En tja eigenlijk wisten ze ook niet goed hoe ik nu naar Brussel moest komen. Inmiddels had ik al een uur vertraging… Tja en de eerst komende treinen naar Breda gingen niet…. En het probleem in Roosendaal leek niet zo 1-2-3 opgelost… Maar de Thalys bleek niet over Roosendaal te gaan, dus er was hoop. Alleen zat de eerst volgende Thalys vol, maar wie weet als ik de conducteur zou vragen zou ik misschien alsnog mee kunnen. Aardige dame van de NS service mee om samen de man in charge van de Thalys te vragen, maar helaas troffen wij de meest arrogante fransman die er bestaat en deze was van mening vol=vol…. Nu begon ik wel lichtelijk in paniek te raken… Mijn laatste optie was de thalys van 2 uur later…. Daar was nog plek, dus opnieuw een treinkaartje gekocht. Nu dus zeker van een plekje, maar een grote MAARRRRRR, want ik zou 1,20 minuten voor mijn vlucht pas aankomen op Brussel. 1 Uur en een kwartier voor vertrek kwam ik rennend en zwetend aan bij de incheck balie op Brussel en gelukkig kon ik gewoon nog inchecken, alleen kon mijn bagage maar doorgecheckt worden naar Lima (ipv La Paz) en moest ik in Madrid achter nieuwe boarding passes aan. Maakt niet uit, ik had het gehaald!!! Goed in Madrid de andere boarding passes geregeld en op de vlucht naar Lima. In Lima door de douane, bagage ophalen en weer opnieuw inchecken…. Alleen was van iedereen de bagage er behalve die van mij….. ahhhhhh…. Ok dus opzoek naar mijn backpack…erg handig om in ieder geval wat Spaans te kunnen. Gelukkig na 10 minuten was mijn tas terecht. Was naast de trolley gevallen en lag ergens half op de landingsbaan…. Maar uiteindelijk kwam ik dus aan in el alto in La Paz. Van onder zeeniveau naar ruim 4200 meter hoogte. Dit was ik even niet meer gewend, dus een beetje zwalkend en met hoofdpijn en een rare buik liep ik op het vliegveld rond, maar dit was vrij snel verdwenen. Met de taxi van el alto naar downtown La Paz, het blijft toch een bijzondere, fascinerende stad tussen de besneeuwde bergtoppen. Maar nooit meer met de trein naar een luchthaven….. Eerst lekker 2dagen in La Paz gebleven. Bijzonder om weer zo gemakkelijk de weg te weten, weer de lokale gerechten te eten, wel nog wegspoelend met cola haha (cola dood namelijk alles, dus ideaal als je niet zeker bent van de hygiene. Vast niet helemaal waar, maar bij mij werkt het prima).

La Paz, fascinerend, bijzonder en chaotisch

mirador (uitkijkpunt)

Daarna door naar Cochabamba, waar Cil me al stond op te wachten op het vliegveld. Het mooie van het vliegveld op Cochabamba is dat je met een trappetje het vliegtuig uitgaat en dan lopend naar de luchthaven gaat. Op het dak van de luchthaven is een uitkijkpunt voor de wachtende en daar stond Cil al te roepen en te zwaaien (tot groot leedvermaak van de andere passagiers, dat 2 blonde dames zo enthousiast waren). 10 dagen in Cochabamba gebleven en die zijn echt voorbij gevlogen. Ik heb weer heerlijk rondgelopen over de prado, een paar keer naar de Cancha (markt) geweest. Met Romel (oud collega) bij Cereco langs geweest (oude werk,waar het zwembad nog steeds half af is….) en een dagje naar Tarata geweest (mijn favoriete oude, kleine dorpje), Silpancho met Cil gegeten, weer 2 keer gezwommen met mijn zwemvriendjes. En vooral heel veel genoten en iedereen zo veel mogelijk geprobeerd te zien. Vrijdagavond hadden mijn zwemvrienden een bbq georganiseerd omdat ik terug was. Helaas geen foto’s hiervan…. Omdat degene bij wie de bbq was, zijn vrouw op zakenreis was en jaloers ingesteld, dus beloofd geen foto’s online te plaatsen. Tja het blijft zuid Amerika….haha. Zaterdagavond hadden de zwemvrienden geregeld om nog bij een wijn en kaasbar met hun en mijn andere vrienden een hapje te eten en te drinken. Omdat ik zo gek ben op kaas en wijn haha.

gezellig!!

Cilpancho eten met Cil

cheese en wine :)

met Cil en Alsicel

Ook ben ik met Cil en Cressy 2 dagen naar de campo (platteland) geweest. Cressy is toen zij 9 was geadopteerd en verder opgegroeid in Amerika. Elk jaar probeert ze  terug te komen naar Bolivia en haar biologische ouders op te zoeken. En nu ging ze dus ook voor een paar dagen naar Thalle grande, het dorpje waar haar ouders wonen. En Cil en ik konden mee. Dit was echt wel een hele bijzondere ervaring. En echt heel primitief. Een beetje een groeten uit de rimboe idee. Even een hele omschakeling. Het was eigenlijk wel nog meer basics dan we hadden gedacht. Geen stromend water in huis en geen toiletten. Er werd ook bijna geen Spaans gesproken, alleen Quechua ( 1 van de talen van de bevolking van het platteland). Wel mooi om ook echt de traditionele kleding te zien en het leven op het platteland. Iets wat je normaal als toerist niet zo snel zal zien. Dit was wel heel speciaal. Maar ook bijzonder om te zien hoe armere mensen ook de hygiene veel minder nemen. Toch ook wel veel onnodige troep. Helaas niet gepast om foto’s te maken van de avond dat we met zijn allen binnen zaten en van de familie, maar misschien geven de volgende beelden een beetje een impressie. Zeker ’s nachts was het behoorlijk afzien (super koud) en van het eten hebben we alleen bepaalde dingen gegeten, omdat ik anders echt wel zeker wist dat het niet goed zou gaan ivm de hygiene.

Thalle grande

Thalle grande

de 'keuken'

de 'slaapkamer'

Thalle grande

Thalle grande, cavia's laten zien (eten)

omgeving Thalle grande

Na 10 dagen was het tijd om weer afscheid te nemen van iedereen in Cochabamba…... Maar wie weet kom ik  wel weer eens langs….. You will never be completely at home again, because part of your heart will always be elsewhere. Thats the price you pay for the richness of loving and knowing people in more than one place….

Uiteindelijk met het vliegtuig naar Santa Cruz vertrokken ipv de bus, want de weg had het begeven. En vanaf Santa Cruz zou ik met de trein gaan naar Brazilie, maar het was niet zeker of de trein wel zou gaan…. Oh oh echt Zuid Amerikaans haha. Dus de bus genomen, wat uiteindelijk ook goedkoper en sneller bleek te zijn. In puerto Quijarro een nacht geslapen, wat voor mijn gevoel niet geheel veilig aanvoelde… Waarom weet ik niet, maar misschien wel omdat grens plaatsen dat nou eenmaal hebben. De volgende dag kon ik wel lopend vanaf mijn hotel de grens over. Dit was 4 blokken verder. Maar de volgende x meer over de avonturen in Brasil!

Last pictures

Comments 13

renske 26-05-2014 23:30

Hey Agnes.Wat weer een verhaal met je belevenissen. Mooie fotos, vooral die primitieve keuken, geniet ze en voorzichtig, liefs van ons uit Alkmaar

Gurbe 26-05-2014 23:49

Ja, dat openbaar vervoer is toch maar niks. Al weer veel beleefd en mooie foto´s gemaakt! Ja, die keuken, zeg. Toen ik de foto zag, dacht ik dat het een rommelhok was. Nog veel vakantieplezier de komende weken!

Gonny 27-05-2014 11:09

Poeh, dat is me wel wat, eerst die reis en het weerzien. Dan die armoede. Je stuitert van het een in het ander. Maar volgens mij geniet je er wel van. Nog een super tijd toegewenst de komende weken. Groet uit Fryslân.

Ankie 27-05-2014 11:14

Wat leuk, weer een aroundtheglobe verhaal van jou!
Maar jeetje, wat een gestress om op het vliegveld van Brussel aan te komen. Pff.. Das echt geen fijn begin van je reis! Maar je hebt het gehaald en nu zit je mooi daar in Zuid-Amerika!
De foto's zien er mooi uit! Ik ben ook heel benieuwd hoe je Brazilie gaat vinden. Dus ik wacht met smart op je volgende verhaal
Heel veel plezier en flink genieten!
x Ankie

Femke 27-05-2014 11:49

Hè Agnes, klinkt weer goed. Wat een avonturen weer. Maar vreselijk, bijna de vlucht niet gehaald, weet wel een beetje hoe dat voelt, de stress. Pffff. Volgende keer maar laten brengen . Maar ook dat is niet foolproof, sta je in de file . Veel plezier in z Amerika

Femke 27-05-2014 11:49

Hè Agnes, klinkt weer goed. Wat een avonturen weer. Maar vreselijk, bijna de vlucht niet gehaald, weet wel een beetje hoe dat voelt, de stress. Pffff. Volgende keer maar laten brengen . Maar ook dat is niet foolproof, sta je in de file . Veel plezier in z Amerika

petra de leeuw 27-05-2014 12:58

Leuk verslag heel ver weg en toch zo dicht bij.groetjes

Danaja 27-05-2014 13:55

The adventures of Agnes... reprise.... hartstikke leuk! Veel plezier nog

Alida 27-05-2014 16:31

Hey Agnes,

Jeetje wat een verhaal over je heenreis zeg! Ik ken de stress van een vliegtuig missen, dus ik kan me wel een 'beetje' voorstellen hoe jij je voelde aangezien alles fout ging! Je foto's zien er top uit! Enjoy!! X

Lobke 27-05-2014 16:47

Hoi Agnes, geweldig dat je weer op reis bent, geniet ervan! Ik zal je verhalen volgen. Happy travels! Abrazo Lobke

Eelco 02-06-2014 20:45

Gaaf joh, zo al dat weerzien. Geniet er lekker van en die NS moet je gewoon maar ff vergeten xxx

Laura 06-06-2014 21:19

Ik had hier zo'n leuk verhaaltje getikt vorige week, viel de verbinding weg, nu heb ik maar wat leuks getikt bij je 2e mooie verhaal....
Ik geniet altijd van die mooie verhalen!
Veel plezier nog, dikke kus Lau

Wies van brug 06-06-2014 22:10

Hai Agnes


Die caipirinha en die hangmat lijken me wel wat...
Manman, wat maak je weer een mooie reis zeg! Geweldig.
Misschien moet ik toch ook maar es mijn biezen gaan pakken....

Groetjes,

Comment

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Want to receive an email when a new travel story is added? Signup for the mailinglist

Other travelstories

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer