From the beach to the peak!

Jaja daar ben ik alweer!!

Mijn vorige verhaal was ik geëindigd in Leon (Nicaragua), dus zal daar ook weer beginnen….

… 26-04-2010 t/m 01-05-2010

Was ik in Leon en ik moet zeggen dat dit een erg leuk plaatsje is. Enige nadeel is dat het er echt snikheet is. Het is nu vlak voor het regenseizoen, dus de luchtvochtigheid is enorm hoog en de temperaturen ook, dus eigenlijk gewoon de hele dag zweten. Woensdag had ik afgesproken om te gaan lunchen met Wanda (studiegenootje) en we hebben gezellig bijgekletst. In het hostel (ViaVia) een aantal leuke mensen ontmoet: Val en Sherry uit Canada, Serkan uit Oostenrijk, Alex uit Australië en Nicalay uit Noorwegen. Donderdag zijn we een dagje naar het strand geweest in de buurt, wederom een zwart strand met enorme golven en daarna zijn we gezellig een avondje uit geweest.

In de taxi, op weg naar het strand

 met Val

Nicalay, Alex, Serkan, Val, ik en Sherry

Vrijdag een dagje in Leon rond gelopen en ’s avonds was er een live muziek avond in ons hostel, waar ook Wanda en Gert Jan (haar man) weer even langs kwamen nadat ze op een 2 daagse tour waren geweest. En zaterdag was het Koninginnedag!! Toevallig kwamen er die ochtend net 3 Nederlanders binnen in het hostel, waaronder Frank uit Heerhugowaard, die in kende uit Utila. Dus even wezen shoppen voor onze oranje uitfit en feesten maar!!! En ja ze hadden bitterballen!!! Die helemaal niet zo slecht waren. Ze waren niet zoals thuis, maar kwamen goed genoeg overeen! Was uiteindelijk een super dag en avond.

We hadden zo’n gezellige groep in het hostel dat we hebben besloten om samen verder te reizen en we kwamen op het geweldige plan om naar de Corn Islands te gaan (eilanden aan de Caribische kust van Nicaragua), wat een paradijsje schijnt te zijn. Ik dacht dat je hier alleen naartoe kon vliegen (prijzig), maar dit schijnt ook over land en met de boot te kunnen. Een lange trip, maar waarschijnlijk alle moeite meer dan waard. We waren allemaal zo super enthousiast over dit plan. Val, Sherrey, S en Alex gingen zaterdag richting Granada en Nicolay en ik zouden zondag komen, omdat ik graag nog Koninginnedag wilde vieren.

Zondag dus naar Granada gegaan met Nicolay en de rest van de groep weer opgezocht. Intussentijd een Nederlands stel gesproken en hun vertelde dat ze net van de Corn Islands kwamen en dat het weer erg slecht was geworden. Het weerbericht opgezocht en helaas zag het weer er niet goed uit voor de komende week…. Dus helaas daar gingen onze plannen…. Maar gelukkig zijn we erg flexibel en was een nieuw plan snel gemaakt. Nieuwe plan was om naar Isla Ometepe te gaan. Alleen Alex had besloten om naar San Juan del Sur te gaan ivm tijdnood.

 02-05-2010 t/m 05-05-2010 Isla de Ometepe:

Isla de Ometepe is een eiland gevormd door 2 vulkanen die uit een meer omhoog steken.  En erg mooie bijzondere plek en één ding wat je hier echt moet doen is één van de 2 vulkanen beklimmen hier. De kleinere vulkaan heet Maderas en de grote heet Concepcion. De meeste toeristen beklimmen de kleinere vulkaan van de 2, maar wij wouden dat dus juist niet doen en voor de grote gaan. De meest gidsen vroegen ons of we dat wel zeker wisten en toch niet de kleine zouden doen en dat het erg zwaar zou worden. Maar nee wij wisten het zeker! Dus een gids gevonden, maar omdat we pas laat aankwamen geen eten meer kunnen kopen, maar dat kon wel de volgende morgen volgens de gids. 5:30 opgestaan en met de gids op weg naar de vulkaan en we moesten natuurlijk nog eten kopen….  Het zou namelijk een 10-12 uur durende wandeling worden… Maar eten zoeken viel nog niet mee.  We konden gelukkig wat droog brood kopen en allemaal 3 liter water. En daar gingen we op pad! Eerst 5 km lopen naar het nationaal park vanwaar de klim omhoog begon. Eigenlijk begon het gelijk te regenen en waren we kletsnat. Maar eigenlijk was dit prima, want het is telkens zo heet. Vervolgens was het de hele weg omhoog mistig, wat eigenlijk erg mooi en mysterieus was. En gelukkig konden we daardoor de top niet zien…. Want weet zo net nog niet of ik dan aan de klim begonnen was. De klim omhoog was zwaar, maar viel ons eigenlijk mee na alle verhalen. Ja het was alleen maar (steil) omhoog en over stenen en rotsen. Op de top was het koud, maar het is een actieve vulkaan, dus als je plat gaat liggen is het super lekker warm. En de top was eigenlijk super gaaf, dit was namelijk echt een krater. Dus we zijn op onze buik naar de rand gekropen en konden in de vulkaan kijken. Erg bijzondere ervaring. Een hoop rook en de geur van zwavel. We hebben daar een half uur gelegen, opwarmen tegen de vulkaan. Val, Serkan en Nicalay waren sneller dan Sherry en mij, dus waren alweer begonnen met de klim naar beneden.  Maar op weg naar beneden werd ons al snel duidelijk waarom ze ons de andere vulkaan aanraadde. Dit was echt zo super zwaar. Na een uur trilde onze benen aan alle kanten en was onze coördinatie ver te vinden… Gelukkig heb ik in Sherrey een perfecte medestander qua onhandigheid. Dus vallen en opstaan… Na een uur zijn we maar begonnen met hoe vaak we onderuit zijn gegaan…. Beiden kwamen we tot 14 keer… Maar het was wel lachen…. Maar we hadden het erg zwaar. En dit is serieus één van de zwaarste klimmen die ik heb gedaan. Maar we waren na 10 uur weer beneden!! Met behoorlijke pijn in de kuiten en bovenbenen… BUT WE DID IT!!!

 

Op de rand van de krater!!

En vandaag lopen we rond als 5 waggelende eenden en je wilt ons zeker geen trap zien lopen…

En vanmorgen hebben we op internet gekeken we het blijkt dat het weer opklaart in de Corn Islands. Dus we gaan morgen alsnog op pad naar de Corn Islands. Val en Sherrey hebben besloten om toch te gaan vliegen, maar Serkan en ik gaan met de bus en boot op pad. Een rastaman en een blondje haha. En dit gaat een avontuur worden!!  We vertrekken morgen om 5:30 met de boot naar het vaste land en gaan dan op weg naar de hoofdstad Managua en vanuit daar hopen we naar Bluefields te komen of naar El Rama en dan hopelijk de volgende dag naar Big Corn en dan naar Small Corn. Maar het hele boten schema is onduidelijk en gaan blijkbaar niet elke dag… En daar is waarschijnlijk geen internet dus vandaar nu alvast weer een verhaaltje.

En ik heb een plan voor de komende weken!! Ik ga ongeveer 7-10 dagen naar Corn Islands en dan ga ik terug naar Leon en ga een maand werken in een hostel en dan op naar Costa Rica om Suzanne te zien en om 5 weken verder te reizen met Sander. Vlakvoor ik vertrok uit Leon heb ik een baantje geregeld in een hostel. En ik vind Leon de Xela van Nicaragua…

Hmmm heb eigenlijk geen inspiratie voor wist je datjes en heb een beetje tijdnood, dus volgende keer weer!

Nu op weg naar paradise!

Volgende keer het verhaal van Paradijs!

Liefs

Last pictures

Comments 7

Ankie 05-05-2011 09:30

He Agnes,
Dus op Isla Ometepe? Mooi he? Ik vond het echt een prachtig eiland! En uiteraard hadden wij ook de vulkaan beklommen, als we meer tijd hadden.. :p Ziet er stoer uit. Echt respect hoor!
Leuk dat je nu weer met een groepje reist! De foto's zien er ook gezellig uit. Krijg echt weer zin om die kant op te gaan.
Corn Islands moet inderdaad erg mooi zijn. De Noren wilden daar ook heel erg graag naar toe, maar uiteindelijk lukte het qua tijd niet meer. Als ik meer tijd had gehad, was ik er ook naar toe gegaan. Nou ja, heb ik nog een extra reden om een keer weer terug te komen daar!
Dus heel veel plezier daar! Maar dat gaat vast lukken en succes straks met werken in Leon (daar zijn wij trouwens toen niet geweest..)
En veel plezier met die rasta man, haha!
x Ankie

Danaja 05-05-2011 11:25

Hoi Agnes,

Wat leuk, dat oranje overal ter wereld opduikt, haha.

Ik moest aan onze dutch evening in Reykjavik denken. Met die band, die we toen in alle kroegen gevolgd zijn. Was echt een supergezellige avond

En dat we overal I will survive van de Hermes House Band hebben aangevraagd

Geniet nog van je trip! Hier is alles goed, Anouk slaapt ´s nachts vrij goed en ja, het is druk met de twee kids. Weinig tijd voor mezelf, maar ik plan ook een klein tripje voor mezelf als Anouk niet meer zo afhankelijk is van mij qua voeding

Liefs,
Danaja

renske 05-05-2011 11:54

Hallo stoere Agnes.

Stoer hoor om zo n vulkaan te beklimmen. Wel gevaarlijk om zo over de rand te kijken.
Leuk, dat je zoveel jongelui van allerlei nationaliteiten ontmoet.
Praat je nog wel eens spaans?
Veel plezier nog en kijk uit met wat je allemaal doet.
Liefs van pap en mam.

lidy van Dam 08-05-2011 20:49

Hej agnes,
Weer een geweldig verhaal!!!! En wat een leuke ontmoetingen allemaal. Zijn je benen intussen weer in orde? Anders moet je jezelf maar even masseren, dat moet toch geen probleem zijn. Veel plezier in het paradijs en met je nieuwe job.

Laura B. 10-05-2011 20:36

Hi Agnes
wat gaaf die vullkaan, maar wat heb je afgezien! Respect hoor... Weet je wat ik alleen niet helemaal voor me zie is hoe jij in ca. 12-14 maanden die hele reis gaat maken als je nu nog in midden-Amerika zit???? Ha ha, zoals je merkt ben ik niet avontuurlijk en denk meteen aan beren in plaats van mogelijkheden. Een maand werken in het hostel, wat ga je doen, schoonmaken of achter de receptie of zo? Kon je trouwens de volgende dag na de klim nog lopen? Had je een goeie masseur in de buurt?
Nog veel plezier, liefs Laura.

Laura G 16-05-2011 17:00

Hey Agnes,
Het is weer een mooi verhaal met super foto's. Oranje en bitterballen: een echte koniginnedag! Heerlijk dat alles goed gaat en je zo geniet! Wat een topper met die klim en die zere benen. Zullen de roparunners hun benen nou ook zo aanvoelen...hahaha jij hebt nu ervaring.... Jammer dat ze niet even losgemaakt konden worden. Voor ik het vergeet: Ajax is kampioen of heb je het al gehoord? Heb vandaag voor het eerst weer wat uurtjes gewerkt na mijn 2e acute rug. Mag van MM niet meer volledig werken en dat is wel verstandig denk ik. Ga 4-5 uurtje per dag werken en verder maar uitdijen dan..hahaha Ik ga van dit heerlijke aanbod genieten want het is wel goed voor mijn ruggetje, dat besef ik ook wel (2x in 3wk tijd plat liggen is geen succes). 31 mei weten we wat de twins voor geslacht heeft dus ik houd je op de hoogte.
Geniet lekker verder en succes met werken.
Veel liefs lau

Betty 16-05-2011 18:35

Hoi Agnes,
Wat is het weer een pracht om te zien op welke plekken van de wereld jij je begeeft. En dan te bedenken dat jij dit in het echt ziet. Fantastisch die vulkaan en die tocht er naar toe. Wat zal je een bibberbenen hebben gehad maar dat neem je op de koop toe toch? Ben benieuwd wat je volgende wereldse ontdekkingen zijn.
Heel veel groetjes, Betty

Comment

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Want to receive an email when a new travel story is added? Signup for the mailinglist

Other travelstories

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer