Goodbye Nicaragua.....Hellloooo Costa Rica

Het laatste weekje in León was aangebroken.

Het hostel was zo goed als volgeboekt. Een leuke groep mensen bij elkaar, met ieder zijn eigen verhaal. Een hoop interessante mensen ontmoet en eigenlijk zitten we allemaal in hetzelfde schuitje. De één reist een half jaar, de ander is al 2 jaar onderweg of gaat op de motor door Midden en Zuid Amerika.

Vrijdagavond waren zowel Sophie als ik vrij dus we zijn gezellig met zn allen naar Via Via geweest, waar altijd live muziek is op vrijdag. En daarna nog even naar Cameleon, de afterparty spot (aangezien alles verder om 0:00 sluit). De volgende dag had ik nachtdienst dus kan overdag lekker naar het strand. Een aantal gasten gingen ook mee.

Zondag een dagdienst gewerkt en maandag weer een dag vrij. Het was niet echt mooi weer (regen), maar toch besloten om naar het strand te gaan. Boek mee en dan maar ergens onder een afdakje zitten. De dagen ervoor was ik eigenlijk druk bezig met het uitzoeken van de zeilboten van Panama naar Colombia, maar had nog een hoop vragen. Eenmaal op het strand had ik best trek, dus even rondgekeken en uiteindelijk bij Playa Roca beland, hangt er een briefje op de koelkast: Want to go from Panama to Colombia by boat, we have information. Tja Things happen for a reason… Dus even gevraagd en 2 uur lang met Max gepraat, een engelse sailer, die 2 jaar lang de route tussen Panama en Colombia heeft gevaren. Geweldig verhalen kon hij vertellen en ook leuke tips geven. En wat alternatieven om het geheel wat meer uitdaging te geven. Ik ben helemaal enthousiast.

Dinsdag had ik middagdienst, maar was in het begin van de middag nog even met Alex (verblijft een week in het hostel) naar het revolutie museum geweest, erg interessant. Zeker aangezien dit eind jaar 70 en begin jaren 80 plaats vond, dus relatief kort geleden. Onze gids heeft zelf als 14 jarige meegevochten tijdens de revolutie en stond zelfs op de foto op één van de krantenartikelen. Was om 22:30 klaar met werken en besloten om nog even een drankje te doen met Alex in bar baro. Sluit ook om 0:00 dus op de terugweg nog even langs Cameleon gelopen om daar een drankje te doen en helaas was deze dicht en op hetzelfde moment dat we dat zagen kwamen 2 jongens op een fiets op ons afgereden en reden ons klem en gebaarde ons stil te zijn en lieten een pistool zien, gelukkig niet op ons gericht, maar wel even dat we het wisten. En helaas dus beroofd. Je hoort zoveel verhalen om je heen van mensen die worden beroofd, dat je eigenlijk wel weet dat je vroeg of laat aan de beurt bent…. Maar het gebeurd toch onverwachts… Ik heb mijn hele handtasje afgegeven. Omdat de kans groot is dat je wordt overvallen neem je al niet veel mee. Dus had alleen geld in mijn tas, telefoon en agenda. Geen pasjes of iets dergelijks. Ik had zoiets van geef alles maar en ga weg en doe ons verder niks. Ze voelde nog wel of ik geen moneybelt om had. Gelukkig gebruikte ze verder geen geweld. Achteraf denk je dan ik had alleen mijn portomonnee moeten geven. En het was wrs een neppistool, dus had het op een lopen kunnen zetten. Maar aan de andere kant wat is 30 dollar en een telefoon… Zeker mijn leven niet waard. We hadden ervoor gekozen om ’s nachts geen onrust te zaaien in het hostel, dus we hebben het pas de volgende ochtend verteld. Gelijk toen ik het aan Claudia vertelde (collega), werd Noni gebeld (eigenaar) en die was er binnen een half uur. Iedereen was echt super behulpzaam en lief. Noni is meegegaan naar het politiebureau om aangifte te doen. Tja het verslag wordt nog op een typemachine gemaakt. Ze wouden eigenlijk nog graag dat ik foto’s zou kijken op de computer, maar ze waren het wachtwoord van de computer vergeten…. Ik heb 1 nachtje slecht geslapen en daarna weer goed. Meest baal ik eigenlijk dat ik mijn agenda kwijt ben. Daarin staat waar ik waar was elke dag en alle verjaardagen. Dus sorry als ik de komende tijd verjaardagen ga vergeten… Nu denken jullie misschien waarom neem je dan ook geen taxi ’s nachts… Maar helaas kan je ook gewoon door de taxi chauffeur overvallen worden…. De dagen erna eigenlijk rustig aangedaan. En een nieuw tasje en portomonnee gekocht.

Vrijdag met alle collega’s weer naar ViaVia, als een soort van afscheidsfeestje.

Met Karim, Octavio, ik , Sophie en Carlos in ViaVia

In ViaVia met Carlos, Sophie en Christiam.

 Met Marti

Zondag heeft Carlos (collega) pizza gemaakt vanwege mijn afscheid en gingen we met zn allen eten in het hostel. Erg lief en erg gezellig.

Ik, Christiam, Noni, Carlos, Sophie, Karim, Erick, Octavio, Claudia en Susan, collega's hostel Sonati.

Noni gaf nog een speech dat hij heel blij was dat ik een maand vrijwilligers werk heb gedaan en dat ik hun daar erg mee geholpen heb en dat het jammer is dat ik niet wat langer kon blijven… Terwijl we aan het eten waren, 10 m bij de balie vandaan kwam er een klein kindje binnen rennen en stal een tas van achter de balie. We zagen het dus de mannen erachter aan. En de tas teruggekregen die van Karin was… Het was een straatkindje… die verslaafd is aan lijm snuiven… Kindje heeft verder niks, geen ouders, geen eten en leeft op de straat…. Sontati en andere hostels en tourcompanies proberen deze kindjes te helpen door een deel van hun inkomsten af te staan voor deze kinderen. Helaas zie je dit soort dingen ook in Nicaragua. Die zondag dus een drukke dag. Rond de lunch nog even geskyped met Helen en een kussessies met Anouk op de computer(dochter Helen)haha de gasten zaten wel een beetje vreemd te kijken. Daarna werken tot 22:30. Tas inpakken, laatste dingen regelen. Tijdens het werk nog even een nep vliegticket in elkaar gezet met logo’s van D-reizen. Op de grensovergang naar Panama ( en soms ook op die van Costa Rica) moet je nml een bewijs hebben dat je het land gaat verlaten en aangezien ik dat niet heb… En geen zin heb om een busticket a la 30 euro te kopen die ik niet ga gebruiken is dit een goede oplossing. Noni vond het een geweldig idee en dacht er serieus over na om toeristen deze service via het hostel aan te bieden… haha. Uiteindelijk om middennacht was ik klaar, alles gepakt en afscheid genomen van iedereen… Werd een kort nachtje, want om 3:00 ging de wekker… 3:30 was de taxi er die me naar het busstation bracht en begon de reis naar San Jose (hoofdstad Costa Rica). Vlakbij de grensovergang 1 lange file met vrachtwagens… Op het moment dat ik begon met tellen hebben we er nog 82 gepasseerd. Een drukke chaotische grensovergang, maar mijn nepticket niet nodig gehad. Vanuit San Jose heb ik gelijk de volgende bus genomen naar Manuel Antonio, aan de pacific coast, waar ik vanmidag Suzanne ga ontmoeten. Kwam uiteindelijk gisteravond om 21:30 aan op de plek van bestemming. Lange reis, maar ben er!

Eerste indrukken van Costa Rica zijn dat het inderdaad een stuk duurder is dan de andere landen waar ik ben geweest, lijken meer Nederlandse prijzen, ontzettend veel toeristen en iedereen die Engels spreekt. Heel anders dan Nicaragua, wat nog zo onontdekt is…. Maar nu is het tijd voor Hollandse gezelligheid!! En de wist je datjes:

Wist je dat:

-          Ik jullie eindelijk het geheimpje ga vertellen…

-          Jullie namelijk allemaal wel erg nieuwsgierig zijn…

-          Maar tijdens hun weekendje weg in Frankrijk heeft mijn broertje zijn vriendin Ellen ten huwelijk gevraagd…

-          En Ellen heeft ja gezegd

-          Ik dus bruidsmeisje ga spelen…

-          Ze volgend jaar 8 juni gaan trouwen.

-          Ik net even naar het dorp ben geweest om boodschappen te doen

-          Ik ook even naar wat kleren heb gekeken

-          Dat het hier nog duurder is dan in Nederland.

-          Ik Nicaragua het mooiste land tot nu toe in Midden Amerika vind

-          Ik het gisteren in San Jose koud had…

Comments 4

Arno 15-06-2011 09:34

Aggy,

Vreselijk zeg om allemaal in dat zelfde schuitje te zitten. Zo lang van huis zijn en dan al die avonturen. Vond het al zo lang rustig en begon me al zorgen te maken, maar het klinkt gelukkig weer alsof je het nog heel erg naar je zin hebt. Jammer van de beroving, maar achteraf altijd weer een mooi verhaal en dat voor 30 euro. Ik kijk nu al weer uit naar je volgende verhaal.

Arno.

renske 15-06-2011 13:02

Hoi Agnes.
Weer even een berichtje van ons.
Zielig hoor, die zwerfkindjes.
Veel plezier verder en hopenlijk word je niet zeeziek op de boot.
Voorzichtig.
Liefs pap, mam en Twanneke.

Rob 18-06-2011 13:14

Hee aankomend bruidmeisje...
Allemaal fantastische belevenissen weer....1'tje zelfs super spannend. idd. 30eu is niet erg, maar een agenda is waarde voller. 21juli ben ik jarig hihi. dan is al die digitale media toch ook best wel intersant als back-up.
Begrijp ik dat je wel 18u aan 't bussen ben geweest om in CR te komen, jaja.
ohhh Colombia heb je al in je mond genomen...gaat dat uiteindelijk 'm worden, leuk. (op 1 of andere manier vind ik Colombia wel spannend). Veel plezier toy-toy van Rob

lidy van dam 18-06-2011 22:45

Hej hej, dappere meid.
Tja, toeristen zijn stinkend rijk en daar kun je gerust iets van afpakken. Gelukkig is het goed afgelopen. Jammer van de agenda, maar je hebt ook deze website nog om je te herinneren wat je welke dag gedaan hebt. En ik ben overigens op 8 oktober jarig .
Het geheim is een prachtig nieuwtje. En ik maar denken dat je zelf een vent aan de haak had geslagen. Maar doe dat ook maar liever in Nederland, dan hoeft je familie je tenminste niet te missen.
Wat een contrast hè, die arme kinderen en westerlingen die gewoon even stoppen met werken en vakantie gaan vieren. En dan ook nog verbaasd zijn over Hollandse prijzen daar. Best weer eens een momentje om bij stil te staan als ik kijk naar ons luxeleventje.
Colombia; niet bij de FARC gaan hoor! En vooral daar heel goed oppassen.
Je bent al mooi bruin zeg!!! Hier hebben we de komende week midzomerfeest (de langste dag). Het wordt 's nachts ongeveer 3 uur wat schemerig, dus helemaal niet donker. Deze week hebben we wat regen, maar verder leven we hoofdzakelijk buiten. Lekker hoor.
Afijn 8 juni 2012 ben je in ieder geval weer in Nederland dus. Dat duurt nog een heel jaar!!!
Ik ga nu Hans en Ellen even schrijven. Groetjes.

Comment

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Want to receive an email when a new travel story is added? Signup for the mailinglist

Other travelstories

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer