A little crush...

Inmiddels ben ik in Cuenca.

De afgelopen maand is er een hoop gebeurd, maar ik zal even bij het begin beginnen:

Toen ik aan het werk was in Llullu llama in de middle of nowhere dus, kwam er op een dag een groep Fransen aan met een Ecuadoriaanse/ Chileense gids genaamd Diego. Die vanaf het eerste moment dat ik hem zag mijn hart sneller deed kloppen. In maanden had ik niet meer zo’n knappe man gezien ;-)Maar de volgende dag gingen ze weer verder. Maar voor vertrek vroeg hij om mijn Facebook gegevens. Maarja ik had natuurlijk geen internet…. Maar heb hem na een week aangemeld en verwachtte eigenlijk wel een berichtje terug. Maar helaas nadat ik na een week mijn mail kon checken helaas geen bericht terug. Hmm vreemd ik dacht dat we een wederzijdse klik hadden… Maar verder niet meer aangedacht… Totdat ik in Quito mijn computer aanzette en opeens Diego op de chat kreeg… En opeens plopte er een bericht van hem op die ik nooit had gezien… Dus hij had wel gemaild… En hij dacht dat ik niet gereageerd had J Hij woont in Quito, dus we hadden voor de volgende dag afgesproken in Park La Carolina. Blijkt dat een enorm groot park te zijn…. En ik had natuurlijk niet zo goed geluisterd waar precies. Maar had gelukkig zijn telefoonnr. Maarja waar vind je nou weer een telefoon… Gelukkig was de politie erg behulpzaam en kon ik even een telefoon lenen. Geloof dat ze de situatie nogal grappig vonden. Maar Diego dus gevonden en vervolgens 2 dagen met hem opgetrokken, en toen ging ik natuurlijk naar de Galapagos. In deze korte tijd hadden we wel allebei het gevoel gekregen dat we elkaar weer moesten zien. Na wat gemail en gebel later kon Diego zijn werk verplaatsen zodat hij de laatste 2 weken vrij had voordat hij 26-10 naar Chili zou vliegen. Alleen mijn vlucht was niet terug naar Quito maar naar Guyaquil, maar op de één of andere reden kon mijn vlucht op de dag zelf op het vliegveld omgeboekt worden naar Quito. Het vliegtuig maakt een tussenstop in Guyaquil, waarna het doorvliegt naar Quito. Hoefde helemaal niks extras te betalen en scheelt weer een 10 uur durende busrit!

Snel Diego gebeld dat het toch was gelukt. Maarja welke tijd ik aan zou komen geen idee… Daar kwam nog bij dat de vlucht wat vertraagd was omdat vanwege het slechte weer het vliegveld in Quito dicht was. Diego was inmiddels al 2 keer naar het vliegveld gereden om te kijken of ik al aangekomen was haha. En iemand vertelde dat er al een blond meisje was geweest en was weggegaan haha. Maar dat was ik helemaal niet, uiteindelijk een taxi naar zijn appartement genomen.

Vervolgens zijn we eerst 2 dagen in Quito gebleven, wat dingetjes regelen en nog een beetje slackline gedaan.

Donderdag de 13e zijn we richting de kust gegaan, naar Playa Escondida, een mooi resort in de middle of nowhere.

Hier lekker 2 dagen gerelaxed en slackline gedaan. 

Daarna wat meer naar het zuiden aan de kust naar Mompiche, waar we 3 dagen zijn geweest en 2 dagen hebben geprobeerd om te surfen, wat ons uiteindelijk best wel goed afging.

 

 Mooi strand.

Diego aan het surfen.

Dinsdag de 18e weer terug naar Quito gegaan. Elke dag een beetje slackline gedaan en vrijdag zijn we nog een dagje naar 2 museums geweest. En vrijdag kwamen er 2 couchsurfers in huis… Diego woont in een best groot appartement, dus heeft zich opgegeven voor couchsurfen. Dus dat waren de eerste gasten. Een koppeltje, Sebastian uit Duitsland en Chichi uit Japan.

Eerste maaltijd samen met de couchsurfers.

Zaterdag zijn we met zijn allen naar de hotsprings gegaan in de hooglanden en een middagje daar rond gedobberd en daarna hebben we lekker forel gegeten (schijnen er erg veel rond te zwemmen hier in de hooglanden).

Zondag zou ik eigenlijk op de bus gaan naar Cuenca, maar voor mijn gevoel nog iets te vroeg om afscheid te nemen. Dinsdag zijn we nog een dagje wezen klimmen in de hooglanden, 2 uur van Quito. Ja Diego heeft leuke hobby’s!!! Slackline en rots klimmen!!!

 Ohh en dit is Mate, eeen soort kruidendrankje uit Patagonia..

En Diego met Mate

En dinsdag avond mijn afscheids diner…. Zelf pizza makken! Super lekker!

Uiteindelijk ben ik woensdag met de nachtbus naar Cuenca vertrokken. En op de laatste dag kon ik over de gehele slackline lopen woehoe!!!

De laatste week is er in het leven van Diego een hoop veranderd, zijn ouders zijn eigenaar van een boerderij in Ecuador (maar zijn ouders wonen in Chili), diegene die dit van hun huren willen het contract beëindigen en het is Diego’s droom om deze boerderij over te nemen. Maar Diego zou de 26 e ook naar Chili vliegen, omdat hij een tour heeft door Patagonia met een groep toeristen. Uiteindelijk een hoop gebel en geregel en Diego blijft in Ecuador en neemt per de 22e van november de boerderij over… Maar wat ook betekend dat we elkaar niet meer tegen gaan komen in Patagonia….

Op het laatste verveelde ik me wel een beetje in Quito en voelde me afhankelijk van Diego en miste mijn eigen leventje…. De afgelopen 2 weken zaten we 24 uur per dag op elkaars lip. Waardoor ik ook een dagje met Shy, die ik in de Galapagos heb ontmoet heb afgesproken. Maar als je dan eenmaal afscheid neemt en weggaat is het toch niet zo gemakkelijk….

Wist je datjes:

-          Sebastian en Chichi mij vroegen wat het verschil is tussen boter en margarine….

-          Iedereen over de wereld dit schijnt te weten behalve de Nederlanders….

-          Ik kwam tot goede en slechte vetten…. ( was één van de beste antwoorden tot nu toe….)

-          Het verschil is dat het ene is gemaakt van plantaardige vetten en de andere van dierlijke vetten…

-          Diego en ik allebei konden staan met surfen…

-          Toen we in Quito waren er opeens een enorme knal was…. Leek wel een soort van gasexplosie….

-          Naast het appartementen complex waar Diego woont is een advocatenkantoor en binnen een mum van tijd was de ambulance, de politie en zelfs het leger er…

-          De volgende dag in de krant stond dat er een bom daar naar binnen was gegooid!!

-          Er misschien een kleine kans zou zijn dat ik Diego nog in Cuenca zou zien…

-          Omdat hij misschien zou gaan klimmen hier in de buurt van Cuenca…..

-          Hij uiteindelijk is gaan klimmen hier in de buurt van Cuenca….

-          Maar wij elkaar niet meer hebben gezien….

-          Ik hoopte dat we misschien toch op een één of andere manier elkaar konden blijven zien…

-          Maar helaas wij geen toekomst samen hebben…. (meer in de volgende update)….

Last pictures

Comments 4

Peter 04-11-2011 21:52

Dat heb je he met mn boerenkool engels: zit ik achter de computer komt er een mail binnen: A little crush - van Agnes
lees ik dus een a little crash... oeps zal het wel goed gaan met Agnes ? dust moest ik even lachen toen ik het goed las
Ja, het gaat zeker goed met Agnes ;-)

groeten Peter

jannie 05-11-2011 14:08

hoi agnes,
jeeeh wat een verhaal maar je moet maar denken als jullie wel voor elkaar geboren zijn zul je hem misschien nog eens ontmoeten. leuke foto's van jullie samen! nog veel plezier op vervolg van je reis en tot het volgende verhaal.
groetjes jannie

fleur 09-11-2011 16:03

Ag, hoe vaak vind je zo'n leuke jongen... Eén keer?!! Je kan altijd vanuit Nieuw Zeeland weer terug vliegen! x f

lidy van dam 09-11-2011 21:22

Hej hej Agnes.
Wat moet ik daar nou op zeggen hè. Moeilijk voor je, dat is duidelijk. Maar je zegt zelf dat er geen toekomst voor jullie samen is. Dan is het misschien toch beter om verder te reizen. Je hebt in ieder geval een mooie herinnering. Er is zeker nog een hele toekomst voor jou.......en wie weet, niet alleen. Hou je haaks en ga vooral weer genieten van alles.
Lidy

Comment

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Want to receive an email when a new travel story is added? Signup for the mailinglist

Other travelstories

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer