Thank you Colombia...

3t/m 7 augustus ben ik in Medellin geweest.

Deze week was het Feria de las Flores in Medellin, oftewel het ‘bloemenfeest’. Dit is de feestweek in Medellin dus dat was mooi meegenomen. Medellin is wel weer een stuk naar het noorden. Met Sander hadden we helaas geen tijd voor Medellin, maar ik wou Medellin eigenlijk niet overslaan. Dus heb weer de bus naar het noorden genomen, ga weer lekker als een jojo!

Wat een leuke stad is Medellin. De stad waar het eeuwig lente is!! Heerlijk weer dus en super vriendelijke mensen. In Medellin is zelfs een metro systeem, de enige in Colombia. Overal feestjes en optochten in de straten vanwege het bloemenfeest.

En hele leuke mensen in het hostel. Binnen no-time hadden we een leuke groep gevormd. Toen ik  aankwam was het eigenlijk tijd om te gaan eten, dus Susanna (New York) vroeg of ik al plannen had en of we anders samen konden koken, prima. Heerlijke pasta gemaakt en tegelijk erg goed voor ons budget. Gelijk daarna raakte we aan de praat met Noemi (Zwitserland) en Hugo (Frankrijk) en gingen we ’s avonds met zijn allen naar een van de vele open lucht concerten in de stad (vanwege Feria de las Flores). De volgende dag gingen we weer met zijn 4-en op pad. Op naar de kabelbaan vanwaar je uitzicht hebt over Medellin

In de kabelbaan met Suzanna, Noemi en Hugo.

Medellin.

De kunstenaar Botero komt oorspronkelijk uit Medellin, dus ook hier weer een park met standbeelden van hem.

Even gek doen voor wat grappige foto’s.

Angels...

Vervolgens had onze groep een zwaan kleef aan effect in het hostel en waren we zo met 10 man! Van allemaal verschillende nationaliteiten.

Met zn allen voor het Hostel.

’s Avonds gingen we op stap in de wijk El Poblado, gekkenboel daar! Maar veelste veel  Aquadiente gedronken(de lokale drank, wat een beetje naar sambuca smaakt). En waar je de volgende dag een enorme kater van krijgt…. Dus vrijdag niks gedaan haha. Met zn allen verplaatsten we ons van bed, naar bank en tv kamer en dat was het ook wel….

The day after...

De volgende dag weer tijd voor een productieve dag, eerst naar de markt. Elke eerste zaterdag van de maand is er een grote vlooienmarkt. Hier de lokale economie nog even gesteund door wat oorbellen te kopen ;-) ’s Middags gingen we naar een Oldtimeroptocht in de stad en daarna in de andere kabelbaan omhoog. Voor 70 cent koop je een ritje (1 reis) in de metro en kan je de hele stad door en de kabelbaan in! (alleen zodra je uitcheckt moet je weer opnieuw betalen). En ’s avonds weer opnieuw op stap. Leuke avond (geen Aquadiente voor ons dit keer).Dit keer naar een andere wijk in de buurt. We kregen dansles van de locals haha, wat ons niet heel goed afging. Ze kunnen hier werkelijk met alles schudden… Dat wordt oefenen voortaan onder de douche ;-)

Zondag was de afsluiting van het bloemenfeest. Er was weer een grote optocht door de stad. De boeren uit de wijde omgeving komen hun bloemenpracht showen. Grote manden met bloemen hebben ze op hun rug. Mooie boeketten, maar ook afbeeldingen gemaakt van bloemen. Deed me denken aan de bloemen mozaïekdagen in Limmen. Alleen loop, fiets of rij je daarlangs. Hier wordt het op de rug gedragen.

Moet echt zwaar zijn voor die mensen. Mooi om te zien.

Maar helaas zondag weer tijd om Medellin te verlaten…Erg leuke stad en erg leuke tijd gehad!  Suzanna, Noemi en ik gingen met de nachtbus, ieder echter een andere kant op….

Tijd om naar San Agustin te gaan. De eerste keer dat ik alleen met de nachtbus ging. Vertrok om 23:15 naar Popayan en kwam daar 12 uur later aan. 2 uur wachten op het busstation en vervolgens nogmaals 6 uur met de bus naar San Agustin en dat was me een hobbel ritje. Onmogelijk om te slapen, onverharde weg met allemaal gaten en kuilen. Je werd letterlijk door elkaar gehusseld. Ik had van Naemi een hostel doorgekregen, dus daar heen gegaan. Er waren echter weinig toeristen in San Augustin, dus kreeg een privé kamer voor 5 dollar! Dat is lang geleden dat ik een kamer helemaal voor mezelf had! Denk dat dat Nicaragua is geweest, toen ik vast kwam te zitten in het gruzelige dorpje Rivas... Was gesloopt toen ik aankwam, dus vroeg onder de wol. San Agustin is bekend om de beelden die hier zijn gevonden. Er is weinig duidelijk over de afkomst van deze beelden. De stam die ze gemaakt heeft is plotseling uitgestorven. De beelden staan aan de ingang van de graftombes. De volgende dag dus op pad naar dit archeologisch park. Kreeg een lift op de motor van 1 van de medewerkers van het park. Het was erg rustig in het park, er liepen wat toeristen rond met een gids. Maar ik had besloten om zelf rond te lopen zonder gids. Er was wel wat personeel aanwezig die de boel schoonmaakte en de mensen hier zijn zo vriendelijk dat als je ergens staat te kijken komen ze een praatje met je maken. En vertellen ook graag over hun werk en over de beelden. Dus had alsnog een gids.

Ook wel fijn om even een dagje alleen op stap te zijn, lekker je eigen ding doen en je hebt ook veel meer contact met de lokale bevolking. ’s Avonds moest Colombia in de 8ste finale tegen Costa Rica voetballen. Ik had besloten om alleen op pad te gaan en ergens in het dorp voetbal te gaan kijken. De voetbal leeft hier enorm, ookal is het onder de 20. Op een plein was een groot scherm en het dorp stroomde uit om voetbal te kijken, uitgedost in de kleuren van Colombia. Spannende wedstrijd, Colombia stond 1-0 voor, maar in 2 minuten tijd wed dat 1-2 achter…. Daarna de gelijkmaker en in de 93e minuut kreeg Colombia een penalty die erin ging! De voetbalgekte deed me denken aan Nederland vorig jaar tijdens de WK. Werd door een aantal dorpsbewoners naar huis gebracht, want een vrouw alleen is niet veilig. De volgende ochtend weer hobbel de hobbel terug naar Popayan.

Besloten om richting Ecuador te gaan, hoe fantastisch ik Colombia ook vind, ik moet verder. Maar naar de grens is nog een behoorlijke afstand en gaat een aantal dagen duren. Dus eerst een nachtje in Popayan. En hoorde daar opeens iemand mijn naam roepen. Stom toevallig om hier Lorna weer tegen te komen (mijn kamergenootje op de boot naar Colombia). Ze kende 2 Nederlanders, Patrick en Bas, die ook op weg gingen naar Ecuador. Dus de volgende dag gingen we met zijn 3-en op pad! Dit stuk van Colombia is alleen veilig als je overdag reist, dus ’s ochtends vroeg vertrokken. Maar de afstand naar de grens is te groot om in 1 dag af te leggen. Dus nog een nachtje in Pasto gebleven. In Pasto is eigenlijk niks. Ingecheckt in het hotel, 3 persoonskamer. Even rondgelopen en wat gegeten en daarna een pot thee gezet en onder de dekens TV gekeken. Volgende morgen weer op tijd op om verder te gaan. Vlak voor de grens nog een stop gemaakt in Ipiales om nog een mooi kathedraal te bezichtigen, wat tevens een bedevaartsoord is.

De natuur onderweg was echter wel zeer de moeite waard!

En toen Ecuador!

De Grens naar Ecuador samen met Patrick en Bas.

Op naar de zaterdagmarkt in Otavalo!

 Afgelopen week een hoop onrust in mijn hoofd gehad. Waar wil ik naartoe…. Wat wil ik de komende maanden... Wil nog zoveel…. Heb ik wel genoeg tijd en geld… Maar ik kan mezelf helemaal gek maken met deze vragen en lopen piekeren, maar dat is zonde…Het is beter om te genieten van het moment. Ik bekijk alles wel van dag tot dag. Ik wil me niet moeten haasten, ik zie wel hoever ik kom. Maar dat het tijd is om weer even op 1 plek te zitten dat is zeker. En heb iets gevonden in Ecuador. Rond 20 augustus ga ik een maandje vrijwilligers werk doen in een hostel hoog in de bergen van de Andes! En hoop ondertussen mijn camera terug te krijgen uit Nederland.

Wist je datjes:

-          Colombia zo groot is als Frankrijk, Spanje en Portugal samen

-          De afstand van Popayan naar San Agustin ongeveer 120 km is.

-          De bus hier 6 uur over doet….

-          Je misschien een beetje kan voorstellen hoe deze weg eruit ziet, onverhard met gaten en kuilen..

-          De route naar de grens alleen veilig is overdag

-          Een nachtbus vorige week dit ondervonden heeft en door de guerrilla is gepakt

-          Medellin in het verleden de grootste moord stad ter wereld was

-          Pablo Escobar hier de dienst uitmaakte

-          Dit de grootste drugsbaron ooit was.

-          Hij een keer aangeboden heeft om de internationale schuld van de regering af te betalen…

-          Hij in de jaren 80 doodgeschoten is.

-          Iedereen mij van te voren waarschuwde over Colombia

-          Iedereen gelijk denkt dat Colombia gevaarlijk is en aan de FARC denkt

-          Tuurlijk moet je oppassen, maar Colombia voelde als één van de veiligste landen tot u toe

-          Colombia mijn favoriete land is tot nu toe.

-          Colombia has it all

-          Super lieve mensen

-          Van de tropische temperaturen en mooi stranden in het noorden

-          Tot de prachtige natuur rondom Salento en Manizales

-          Het mooie koloniale Cartegena

-          De kou en regen in het ruige Bogota

-          Tot de eeuwige lente in het mooie Medellin.

-          Thank you Colombia!

Last pictures

Comments 2

Gonny 15-08-2011 19:48

Hallo Agnes,
Al weer een stap verder, Ecuador dus. Weer benieuwd naar je verdere verhalen. Bij ons is het erg rustig, een kind in Nieuw Zeeland, een kind op Siciliƫ en op dit moment een kind onderweg naar Bulgarije. Ik ga het kind dat hier nog is maar eens lekker verwennen, hoewel ik denk dat hij daar niet op zit te wachten. Vandaag hebben we de zon gezien en dan krijg je weer zin in vakantie. Geen lange vakantie voor ons dit jaar, maar een weekje naar Zeeland lijkt me ook wel eens aardig voor een keer. Marten gaat in januari naar Uganda. Hij gaat met nog een stel mensen uit Lemmer een huis bouwen voor weeskinderen. Een heel project en aangezien ik niet een "bouwer" ben maar meer een organisator ga ik dus ook niet mee, maar wel meehelpen hier in Nederland met fundraising, want er moet nog wel wat geld op het kleed komen. Het mooie van dit project is dat je zeker weet dat het geld goed terecht komt en de locale leveranciers er ook nog wat aan hebben. In oktober gaat er al een container naar Uganda, met voornamelijk gereedschap. Wel mooi om te doen en vooral omdat de mensen allemaal heel gemotiveerd zijn.
Agnes, de komende tijd weer veel plezier en pas goed op jezelf.
groeten en dikke kus van
Gonny

lidy 16-08-2011 20:13

Hej Agnes,
Wat leuk dat je het zo naar je zin had in Colombia. Maar waarom die drang om verder te MOETEN? Je kunt toch doen waar je zin in hebt? Maar nu ga je dan weer een maandje rustig aan doen. En nog wel hoog in de Andes!!! Toppie hoor.
Het is wel een vreemd gezicht als je in de kabelbaan zit en geniet van het uitzicht. Ik zag alleen maar krottenwijken op de foto. Het moet een rare gewaarwording zijn, te weten dat mensen hier schat en schat rijk worden van de poedertjes en het gewone volk zo arm is.
Of ga je daar ook aan wennen na verloop van tijd?
Ik wens je in de Andes heel veel plezier. En ik hoop dat de problemen met je bankpas verholpen zijn.
Groetjes uit een nog steeds zomers Zweden. (wat een verschil met het natte Nederland)

Comment

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Want to receive an email when a new travel story is added? Signup for the mailinglist

Other travelstories

Meer informatie over Colombia

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer