The BIG beautifull nowhere

Het is alweer even geleden sinds mijn laatste update. Inmiddels heb ik alweer een maand vrijwilligers werk gedaan in hostal Llullu llama in Isinlive.

The BIG beautifull nowhere

Ik heb hier een geweldig leuke tijd gehad. Behalve het runnen van het hostal heb ik de laatste 2 weken ook Engelse les gegeven op de basisschool hier! En ik moet zeggen ik vond dit ontzettend leuk om te doen! Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat ik het zo leuk zou vinden. Ik wist dat het mogelijk was om Engelse les te geven op de basisschool hier, maar eerst hadden de kinderen vakantie en toen de school weer begon wist ik eigenlijk niet of dit wel iets voor mij was. Maar ik liep langs de school en zag de leraren buiten zitten en dacht waarom ook niet en ben naar hun toe gegaan. Ik kon eigenlijk gelijk aan de slag. Er is hier ook een Engelse lerares, maar ik moet zeggen dat mijn Engels stukken beter is. We zouden met z’n 2-en de kinderen les geven, wat eigenlijk inhield dat ik ze les gaf en geen idee waar zij eigenlijk was… De kinderen zijn echt geweldig! Er zijn hier 7 klassen op de basisschool, de jongste kindjes zijn 5 en de oudste 12. Ze hebben les van 7 uur ’s morgen tot 12:30 in de middag. En ’s middags zijn ze vrij. Ik gaf 3 ochtenden les, 40 minuten per klas. Over het algemeen zijn het allemaal schatjes, maar natuurlijk zijn er ook een aantal bengeltjes bij. Ze zijn heel lichamelijk en knuffelig en willen allemaal je aandacht en je hand vast houden. Zeker de meisjes. In de pauze willen ze allemaal met je spelen, naast je zitten, je hand vast houden, je haren kammen, je knuffelen etc. Super lief. Agnes is een veelste moeilijke naam voor ze, maar Renata, mijn tweede naam, is hier ook een bekende naam. Dus heet ik hier Renata. Over het algemeen wouden ze erg graag Engels leren. Ik heb ze leren tellen, de kleintjes tot 10 en de oudere tot 1000. De kleuren en de dieren hebben ze geleerd. En de basis van de korte zinnetjes. Het les systeem is hier wel wat anders. De leraren schreeuwen ook tegen de kinderen en zijn niet altijd geïnteresseerd in de kinderen. Verder zijn de verschillen per klas groot. Zo zijn er in sommige klassen kindjes die best goed zijn in Engels, terwijl andere nog niet eens kunnen lezen en schrijven, wat het lesgeven wel lastig maakt… Verder heb ik weer goed mijn creativiteit moeten gebruiken om de les voor hun interessant te houden en hun aandacht niet kwijt te raken. Ook zijn de kindjes die niet kunnen lezen en schrijven vaak de grootste bengels, wat misschien wel hun manier van aandacht krijgen is, omdat ze op school niet uitblinken… Maar dat zijn mijn grootste maatjes tijdens de gymles. Ik heb ontzettend genoten van de kinderen! En wie had ooit verwacht dat ik Engelse les zou geven, ik die de slechtste van de klas was met Engels en die er een hekel aan had…. Nu lijkt Engels haast wel mijn eerste taal ;-)

Het werk in het hostal ging natuurlijk ook gewoon door! Hierdoor heb ik het eigenlijk best wel druk gehad de afgelopen maand…. En op de momenten dat ik wat tijd had was het tijd om naar buiten te gaan en te wandelen, tja ben nou eenmaal in een super mooie omgeving, dus moet daar natuurlijk ook wat van zien. Ook mijn Spaans heeft een goede opkikker gehad, aangezien Gladys met wie ik het hostal run alleen Spaans spreekt. En 2 uur in stilte in de keuken koken is niet gezellig. Girltalk en roddels is veel leuker J Het ging niet altijd even gemakkelijk, maar we kwamen er wel uit. Gladys is even oud als ik ben….. Maar heeft 5 kinderen... Waarvan de oudste 12 is en de jongste 4 maanden.

Gladys met Tania en Melanie!

ik met de kids

3 van hun gaf ik ook les op school en buiten school functioneerde ik ook als babysitter en liep met Melanie van 4 maanden op mijn arm rond. Vreemd om even oud te zijn en een totaal ander leven te hebben.

Woensdag 21 september ben ik vertrokken uit Isinlivi, nadat we dinsdagavond mijn favoriete eten hebben gegeten!! Bloemkool soep (heerlijk en smaakt niet naar bloemkool) en lasagna met tonijn! Verder de 2 nieuwe vrijwilligers ingewerkt en afscheid genomen van Gladys en de kids. Ga ze missen! Woensdag was ook de dag dat mijn moeder geopereerd werd en ik wou dan graag bereikbaar zijn! En aangezien de telefoon bijna nooit werkte in Isinlivi, heb ik ervoor gekozen dat dit de dag zou zijn om te stoppen met vrijwilligers werk en terug te keren naar de beschaafde wereld van internet, telefoon en Skype!

Nu ik de afgelopen maanden op grote hoogtes heb geleefd was het tijd om weer eens een vulkaan te beklimmen en af te zien!!

De Cotopaxi, 5897 meter hoogte.

Dus bijna 6 km hoogte! De hoogste actieve vulkaan ter wereld! Beter geäclimatiseerd dan nu zou ik nooit worden. Dus now or never!

Op pad met James, James en Emma en 2 gidsen. Dik ingepakt.

Dag 1 zijn we naar de refugee gegaan op 4800 meter hoogte om hier de nacht door te brengen.

Nouja nacht door brengen kan je het niet noemen, aangezien we om 0:30 ’s nachts begonnen aan de klim naar de top. En slapen gaat moeizaam, het is moeilijk om te ademen op deze hoogte.

Maar eerst zijn we ’s middag naar de gletsjer gelopen om te oefenen. IJzers onder de voeten gebonden en bewapend met een pikhouwel! Vanaf 5000 meter hoogte is de Cotopaxi namelijk een gletsjer! Jaja dus een gletsjer beklimmen ter hoogte van de evenaar, dat ook nog eens een actieve vulkaan is.

Terug van de gletsjer naar de Refugee om te slapen.

Na een korte nacht en een hoop toiletbezoeken. De hoogte werkt blijkbaar op mijn blaas of waren het stress plasjes…. In 2 groepjes van 2 begonnen we aan de missie. Ik ging met James en een gids op weg, goed warm ingepakt en met een zo’n harnas tuigje om, aangezien we aan elkaar vast gezekerd waren voor de veiligheid. Al gauw begon het afzien. We moesten onderweg door een enorme Crevasse (glestjer spleet) heen.

Dit was best heftig. Extra veiligheidsmaatregelen werden genomen, extra gezekerd en veiligheidsharingen in de grond. Best eng, goed de pikhouwel in het ijs slaan om je aan op te trekken en proberen houvast te krijgen in het ijs. Gelukkig weinig last van hoogteziekte gehad, alleen moeite met ademhalen en snel buiten adem. En op 1 punt kon ik mijn ogen amper meer open houden en sloeg de vermoeidheid toe, maar om 6 uur in de ochtend stonden we op de top! Het was behoorlijk afzien en een uitputtingsslag, maar DONE IT!!!

Woehoe!!!

En de krater!!

En het was een mooie heldere ochtend, dus mooie uitzichten!De weg naar beneden was gelukkig een stuk makkelijker en een stuk warmer nu de zon scheen!

 

Met William op weg naar beneden.

Terug in Latacunga bleek het 2 dagen feest te zijn ivm het Mama negra festival. Hostal Tiana was volgeboekt, maar ik kon bij Katrien (eigenaresse hostal Tiana en Llullu Llama) logeren, super mijn eigen kamer en mijn eigen privé badkamer helemaal voor niks!! En afgesproken met Hugo, fransman die ik ken uit Medellin, Colombia. Lekker samen gelunched en daarna gefeest op straat…. Teveel rum… en geen avond eten…. Leuke avond en een hoop mooie herinneringen opgehaald over Colombia. Want over 1 ding zijn we het roerend eens, Colombia is geweldig en we missen Colombia nog elke dag!! Maar ondanks dat is Ecuador ook geweldig!

Maar ik ben er weer klaar voor om te gaan reizen!! Waar naartoe? Na lang getwijfeld te hebben om wel of niet naar de Galapagos te gaan heb ik besloten om te gaan!!

De Galapagos zijn echt super duur en ik ben niet van plan om 2000 euro in een week uit te geven, maar het is ook mogelijk om low budget naar de Galapagos te gaan! Via de mail had ik contact met een reisbureau in Quito en heb een retour ticket naar de Galapagos voor 275 dollar!!!(normaal 400 dollar). En inmiddels een hoop tips voor de Galapagos on a budget ;-)

Woensdag vertrek ik voor 2 weken naar de Galapagos!!! Woehoeeee!

Wist je datjes:

-          Toen ik een praatje ging maken met de leraren van school… De eerste vraag was of ik getrouwd was…

-          Vraag 2 of ik niet een lokale vriend hier wou hebben

-          Vervolgens was het hoofd van de school wel een goede partij..

-          Hij op mijn vragen of hij een vrouw of een kind had (beste screeningsvragen) antwoordde dat hij die niet had…

-          Gladys mij vervolgens vertelde dat hij een vrouw heeft en een kindje van een paar maanden oud, die ook Renata heet…

-          We zullen het maar op het cultuur verschil houden…

-          De mannen hier op straat weer fluiten…

-          De macho cultuur hier weer op en top aanwezig is….

-          Ik inmiddels mijn geld van het skimmen heb terug gekregen en ook mijn bankpasje en camera inmiddels zijn aangekomen

-          Mijn ouders ook speculaas kruiden hadden opgestuurd!

-          Ik dus koekjes heb gebakken in het hostal

-          En iedereen dol op mijn speculaasjes was

-          Gladys probeert om speculaaskruiden na te maken

-          Mijn aanbod van massages haar op het idee heeft gebracht om sjaals te breien en deze te verkopen voor 5 dollar aan de toeristen

-          Extra zakcentje voor haar kan geen kwaad!

-          Ik afgelopen maand een plus saldo had van 50 dollar!! Woehoe ondanks mijn dagtripjes, internet en alle kopietjes voor de school

-          Ik nog altijd een hoop geheimpjes te horen krijg!!! Die jullie allemaal lekker niet weten ;-) (nog…)

-          Ik dit leuk vind!

Last pictures

Comments 9

Eelco 26-09-2011 18:52

Hey Agnes
Wat heb je toch een onwijs gave tijd daar. Ik ben echt stinkend jaloers hoor
Wel lekker dat je je geld weer terug hebt
Ga je nog wel duiken op de Galapos??
xxxx

renske 26-09-2011 21:34

Hallo Agnes.
Wat heerlijk om weer een verhaal en fotos van je te ontvangen.
Was wel gevaarlijk he zo n tocht. Gelukkig heb je het gered.
Prachtige fotos. Zoiets leuks had ik net even nodig.
Veel plezier verder en voorzichtig.
Liefs van je ruim 3 kg. afgeslankte moedertje.

Laura G 27-09-2011 05:51

Lieve Agnes,

Wat stoer, gaaf, een onderneming, een ervaring, adembenemend mooi!!! Wat een gave en mooie foto's! Geniet van je volgende lokatie. Hoe is het met je moeder?
Ik houd je op de hoogte en als de twins er zijn, zal ik je heel snel mailen.
Veel liefs Lau

Ankie 28-09-2011 00:40

Jeetje, wat een klim moet dat zijn geweest! Whow, ziet er echt spectaculair uit hoor!
Maar naar de Galapagos eilanden, wat gaaf! Dat lijkt mij nou ook nog wel mooi, maar ja, is nou niet iets wat je zo eventjes doet ofzo.. Mooi trouwens dat je het low-budget hebt kunnen regelen, als een echte backpacker!
Heel veel plezier daar en tot het volgende verhaal! Ik stuur je trouwens een deze dagen weer even mail..
x Ankie

ps. Is die Gladys echt even oud als jij?! Want jij lijkt wel echt veel jonger hoor!

Laura B. 28-09-2011 09:38

WAUWWWW! Wat geweldig wat je allemaal meemaakt. Moet zeggen dat ik niet meer kan voorstellen hoe jij straks hier weer kan aarden, maar daar moet je je voorlopig maar niet mee bezig houden! Laura G. kan op elk moment ontploffen en we wachten hier gespannen op de komst van Jip en Janneke. Ik ben heel erg benieuwd hoe je het op de Galapagos eilanden gaat vinden, ik kijk uit naar je volgende verhaal.
ps ben afgelopen weekend met Erwin begonnen aan de SOMT en het is erg interessant.
Heel veel plezier nog en tot lees! liefs Laura.

hans 28-09-2011 20:42

hoi Zus,
in één woord "geweldig", wat je allemaal meemaakt.

Veel plezier nog en we skypen binnenkort wel weer ff.

gr.

hans

lidy 02-10-2011 21:17

Hej Agnes.
Wat heb ik weer genoten van je verhaal!!! Eerlijk gezegd vind ik deze periode veel interessanter dan "de beach-stories". Dit lijkt me zo het echte leven in het land waar je bent. En wat een baantjes krijg je op je reis. Onwijs gewoon. Ik heb ook al eens een gletscher beklommen met een tuigje en stijgijzers en pikhouweel. Maar dat was niet op de evenaar, niet zo hoog en zeker geen vulkaan. Ook geen hoogteproblemen gehad. EN DAT VOND IK AL STOER.
En dan nu Galapagos. Dat ken ik alleen van de uitzendingen van Boudewijn Buch en natuurseries. Dat moet ook wel weer een super ervaring worden. Heel veel plezier daar hoor. Ben al weer benieuwd naar je verslag. (Op Facebook was al een mooie reactie)
Groeten uit Zweden, Sunnemo, van je achternicht.

R. Haazelager 04-10-2011 20:19

Hoi Agnes,

Prachtig die foto's van de gletsjer en vulkaan! Wat maak jij veel mee, zeg, geweldig.
Geniet er lekker van (doe je al) en veel plezier.
Rico en Ria Haaz


jannie 15-10-2011 12:53

hoi agnes,
wat super mooi daar bij die vulkaan, dat was best wel een zware tocht, knap van je hoor!!!!!!!!!!!!!!!
groetjes jannie

Comment

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Want to receive an email when a new travel story is added? Signup for the mailinglist

Other travelstories

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer