Vamos a Bolivia!

vamos a Bolivia!!

Het vorige verhaal was geëindigd in Pulmamarca waar Verena en ik vervolgens de bus hebben genomen naar Chili. Nou ging dat niet geheel soepeltjes… Met veel pijn en moeite hadden we via de mail een busticket weten te boeken vanaf Pulmamarca naar Chili, zodat we niet helemaal terug hoefden naar Salta. We moesten deze alleen even afhalen en betalen bij een hotel. Maar geen pinautomaat dat werkte in Pulmamarca en in het hotel was het onmogelijk om met een creditkaart te betalen. Nouja dit was wel mogelijk, alleen was de man achter de balie nogal chagerijnig, dus die bepaalde dat dit niet mogelijk was…. Maar gelukkig was de eigenaar van een naast gelegen hotel zo aardig om ons geld te laten opnemen met onze creditkaart. Als dank hebben we ons budget even opzij gezet en ’s avonds daar heerlijk gegeten. Vervolgens werden we uitgenodigd voor een gratis ontbijt buffet de volgende morgen voordat we op de bus naar Chili stapte.

Onze heldDeze busrit zou eindigen in San Pedro de Atacama, de droogste plek ter wereld!!! Hmmm ik denk dat het dan heeeeel bijzonder is als wij dan aankomen in de regen…. Die paar milimeter die daar valt per jaar haha. Andy onze Engelse vriend die ons als lifters heeft opgepikt in Argentinië wachtte ons ’s avonds op in de bar om een paar biertjes met ons te drinken en om plannen te maken om samen op een 3 daagse tour naar Bolivia te gaan, naar de wereld beroemde zoutvlaktes!! De volgende dag met Verena een fiets gehuurd  en op de fiets naar de valle de la luna gefietst (vallei van de maan) en daar een beetje rondgekeken en de zonsondergang bekeken. De hele dag was het bewolkt (met regen), maar opeens kwam de zon en was daar echt een prachtige zonsondergang.valle de la luna (Chili)

valle de la luna

zonsondergang valle de la lunaVerder hebben we een aantal tour bureaus afgelopen. Er bleek al ruim een maand een staking te zijn aan de Bolivia zijde en hierdoor moesten we een stuk omrijden naar een andere grensovergang. Dus ipv van 8:00 werden we om 5:00 in de morgen al opgepikt… Helaas moesten we vanwege deze staking wel een stuk van het National Park overslaan. Maar na de 1e dag bleek dat de staking opgeheven was en zijn we alsnog naar het overgeslagen stuk van het National Park gegaan de volgende dag! Nu heb ik de afgelopen 2 jaar zoveel mooie en bijzondere plekken gezien, maar deze tour naar Uyuni was echt 1 van de dingen die ik echt perse wou zien in Zuid Amerika. En whaauuuwww wat was het geweldig mooi!!! Meren in allerlei kleuren van groen tot rood, flamingo’s, geijsers, natuurlijke warmwaterbronnen, vulkanen, glooiende bergen bedekt met sneeuw, barre kou en enorme hoogte!! Dit is absoluut 1 van mijn hoogtepunten van de afgelopen 2 jaar!!

Goed voor dag en dauw vertrokken we dus op weg naar Boliviaanse grens. In totaal waren we met zn 12-en. Op de grens overgang van Chili naar Bolivia, een paaltje in de grond met aan de ene kant Chili en aan de andere kant Bolivia :) Werkelijk in de middle of nowhere werden we verdeeld over twee 4 wheel drives.

Adios Chili

Hola BoliviaBij ons gezellige trio voegde zich nog 3 gezellige Braziliaanse mannen.

met zn allenEen 4 wheel drive is hier totaal geen overbodige luxe de wegen zijn namelijk onverhard en lekker hobbelig… Ik weet niet onder invloed van welke drugs moeder natuur was terwijl ze dit stukje van de wereld creëerde, maar het is hier zo bijzonder mooi! We kwamen langs verschillende meren, in allerlei kleuren, van blauw, tot groen, tot rood met honderden flamingo’s omgeven door vulkanen en besneeuwde bergtoppen. En rotsformaties in de meest bizarre vormen.

Tour de Uyuni

Viva Bolivia

Laguna Blanca

Laguna Blanca

Laguna Colorado

De stenen boom

rotsformatiesDe eerste nacht verbleven we op grote hoogte, bijna 5000 meter boven zeeniveau. We verbleven in een vrij basic accommodatie. Wat inhoud dat er geen douche aanwezig is en geen centrale verwarming, dus zodra de zon onder is wordt het bar koud!! Geen idee hoe koud, maar dat het kwik ver onder het vriespunt was dat is zeker. Na een lekkere warme maaltijd was het dan ook gauw tijd om met zn allen onder de dekens te kruipen in onze dorm. En 2-3 dekens is hier geen overbodige luxe.

brrrr zo koud hier....Verbazingwekkend lekker geslapen, ondanks een aantal keer wakker te zijn geworden vanwege ademnood. De volgende morgen bleek bijna iedereen dit geëxperimenteerd te hebben en heeft liggen happen naar adem als een vis op het droge. Maar niemand van onze groep heeft echt problemen gehad of heeft hoogteziekte gekregen. Na het ontbijt vertrokken we naar  opnieuw een natuur wonder, geijsers en pruttelende modderpoelen op 5 km hoogte gevolgd door een heerlijk warm bad in de natuurlijke hotsprings.

Geijsers

De Geijsers

hotspring

opwarmen in de hotspringsNatuurlijk hadden we ook nog wat ander entertainment in de vorm van een lekke band ;)

lekke band :(Vervolgens kwamen we weer langs rotsformaties in alle vormen en eindigde we onze dag in een klein dorpje in de buurt van Uyuni. De volgende dag en laatste dag van de tour gingen we dan op weg naar de zoutvlaktes!!! Maar eerst nog een stop bij het treinen kerkhof. Waar ik weet niet hoeveel verroeste oude treinen staan, waar je op, in of onder kunt klimmen of zelfs kan schommelen.

treinenkerkhof

headerbolivia1[1].jpg

treinenkerkhof

treinenkerkhofIn de regentijd (wat het nu is) kan op de salar (zoutvlakte) een klein laagje water liggen, wat zorgt voor een enorme natuurlijke spiegel! Al gauw bleek dat het misschien toch iets meer had geregend de afgelopen dagen als de weg naar de Salar toe eigenlijk al geheel onder water stond en bijna onbegaanbaar was.

hele weg onder waterEn inderdaad de Salar was geen mooie spiegel zoals op de plaatjes…. Er lag namelijk ruim een halve meter water op de salar en dit was geen mooi helder water… Ondanks de grote hoeveelheid water konden we met de 4- Wheel drive toch nog een stuk over de salar touren en hadden we lunch op een wel heel bijzonder plekje in het water :) 

woehoe

lunch op de SalarOndanks dat de zoutvlakte niet geheel was wat we verwachten was het toch nog steeds mooi en bijzonder en hebben we ons niks aangetrokken van het vele water en toch nog onze grappige perspectief foto’s gemaakt haha.

De Salar

De Salar

Andy die ons letterlijk altijd op zn handen draagt

De SalarDe tour eindigde in Uyuni, wat werkelijk een gehucht is en niet de moeite waard is om te verblijven, dus zijn we ( Andy, Verena en ik) gelijk naar La Paz vertrokken. Waar de volgende dag de Brazilianen zich weer bij ons voegden. La Paz is volledig omringt door bergen en ligt op een hoogte van 3600 meter en is daarmee de hoogste hoofdstad ter wereld. Hier hebben we een rondje over de heksenmarkt gelopen. Voor westerlingen lijken de praktijken hier op hekserij, maar hier zijn het gewoon de gebruiken die tot de dag van vandaag bij de cultuur van de Andes behoren. Het is namelijk erg belangrijk om de ‘Patcha Mama’  (Moeder Aarde) gunstig te stemmen door offeringen te brengen. Zo kan je hier lama foetussen kopen in alle maten en gewichten, met of zonder haar en deze moet je dan begraven onder je nieuwe huis voor geluk. Verder zijn er kruidenmengseltjes voor van alles en nog wat en beeldjes voor bescherming en geluk die veelvuldig over de toonbank gaan.

heksenmarkt in La Paz

lama foetus voor geluk in je nieuwe huisVlakbij La Paz hebben we een mountainbike tour gedaan naar El Camino de la Muerte, oftewel we hebben de Death Road gefietst. Deze weg is uitgeroepen tot ’s werelds meest gevaarlijke weg.

The Death RoadNaar schatting kwamen 200 tot 300 mensen hier jaarlijks om het leven na busongelukken of ongelukken met vrachtwagens en helaas ook een aantal minder gelukkige fietsers. Langs de weg staan dan ook vele herdenkingsmonumenten en kruizen. Inmiddels is de weg dicht voor bussen en vrachtwagens .

De deathroad met Verena

The Death Road!!!Een beetje nerveus beginnen we  aan de 63km lange afdaling. Echt een super smal weggetje met grind en stenen, geen vangrail en afgronden van 600 meter de diepte in, maar in een prachtig regenwoud. Al remmend dalen we 3300 meter, maar al gauw genieten we ook volop van de prachtige natuur en fietsen we door riviertjes en onder watervallen door. Natuurlijk waren er een aantal angstige momenten, maar zolang je maar goed blijft remmen is deze weg echt prima te doen! Na afloop hebben we lekker een biertje gedronken, want we zijn per slot van rekening Death Road survivers zoals ons gekregen T-shirt zegt ;)

We hebben de Death Road overleeftWist je datjes:

-          La Paz bekend staat als de hoofdstad van Bolivia…

-          Maar eigenlijk is dit Sucre…

-          De buschauffeurs hier hamsterwangen vol met cocabladeren hebben…

-          Ze op deze bladeren kauwen…

-          Dit een hongerstillend effect heeft, het uithoudingsvermogen toeneemt en het goed werkt tegen hoogteziekte…

-          Je dit ook als thee kan drinken…

-          Dit inderdaad ook de bladeren zijn waar uiteindelijk cocaïne van wordt gemaakt.

-          Maar dit ook in de Coca Cola wordt verwerkt!

-          Lama foetussen hier geofferd worden om moeder aarde tevreden te houden bij de aankoop van een nieuw huis

-          Dat bij de aanbouw van een groot gebouw natuurlijk wel iets meer geofferd moet worden…

-          Er verhalen de ronde gaan dat daklozen weleens zomaar verdwijnen…

-          Ik dit persoonlijk niet echt geloof en hoop dat dit niet echt waar is…

-          Er hier ook een grote illegalen orgaan handel blijkt te bestaan….

-          Bolivia het armste land van Zuid Amerika is…

-          Bolivia het land is van de bolhoedjes, gekleurde doeken en de chauffeurs met hamsterwangen….

-          In La Paz een Nederlandse bar/restaraunt is waar ze Nederlandse specialiteiten op de menukaart hbben...

-          We heerlijk bitterballen, satekroketten, hutspot en heineken hebben gedronken...

-          Bij de Brazilianen hutspot erg in de smaak viel

In het Nederlandse restaurant

-         Ik hier vorig jaar ben geweest vlak voordat ik naar Australië vertrok

-         Er toen een briefje hing dat ze een fysio nodig hadden en vervolgens een briefje met appartement te huur...

-         Dit maal Andy in de boekenkast een boek genaamd AGNES vond...

-         De straatnaam van deze bar Cochabamba is....

-         Toeval niet bestaat....

-          Ik ruim 3 weken 24/7 met Verena gereisd heb…

-          We een hoop gezien en gelachen hebben…

-          Afscheid nemen toch wel een nadeel is van reizen…

-          Maar we elkaar nog geregeld op Skype en FB zullen spreken in de toekomst…

-          En Duitsland om de hoek is…

-          Ik nu alleen verder ga…

-          Op naar Cochabamba!!

-          Ik de komende maanden weer dak boven mijn hoofd heb!

-          Het adres van mijn nieuwe casa is:

Bolivia House

Baptiste 722

Cochabamba

Bolivia

(telf 72265406)

En ja het telefoon nr moet ook in het adres!

De laatste avond....

Last pictures

Comments 5

Margot 17-02-2013 20:31

Heeee Agnes! Super leuk om weer een verhaal te lezen! Geniet in Bolivia en werkse

Grx

renske 18-02-2013 10:41

Hallo dochter.
Weer prachtige fotos, wat een mooie natuur.
Wel gevaarlijk hoor op de mountainbikes.
Doe voorzichtig en werk ze nu.
Liefs uit Alkmaar

lidy 18-02-2013 22:10

Hej hej,
Wat weer een prachtig verslag! En wat een mooie foto's! Wel eng hoor die fietstocht. Maar ja, je bent een kanjer of je bent het niet hè.
Wij zitten met -20 in Lapland. Minstens zo mooi, maar ietsie kouder dus.
Ik hoop dat je werk goed gaat bevallen. Hoe lang blijf je daar? Verdien je voor de rest van je reis of is het vrijwilligerswerk?
Veel succes en plezier in ieder geval.
Groetjes,
Lidy

Laura 19-02-2013 19:04

Lieve Agnes,
Wat een mooie verhalen weer, deze en de vorige(wilde op de vorige reageren maar er was alweer een mooi verhaal ). Wat maak je toch veel mooie, spannende en leuke dingen mee. Ja dat afscheid is altijd weer even erg naar. Ik geniet elke keer weer van alle belevenissen.
Succes met werken, kan je het nog...., zal weer even anders zijn. Maar ook hier ga je zeker weten genieten! Mocht je nog tips nodig hebben... . Heel veel liefs en dikke kus Lau (+Paul en kids)

Wies 21-02-2013 16:24

Hoi,
Tjongejonge wat een fantastische foto's met weer een geweldig reisverhaal. Wat kom je toch iedere keer leuke mensen tegen ook.
Heel veel werkplezier de komende tijd.
Komende weekend weer even bijpraten met je pa en ma.
Hartelijke groetjes weer,

Comment

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Want to receive an email when a new travel story is added? Signup for the mailinglist

Other travelstories

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer