Zon…regen… sneeuw…hagel…regen en nog meer regen…

De negende van november dus aangekomen in Peru…. Gelijk doorgegaan naar Mancora, een plaatsje aan de kust in het noorden van Peru, waar de zon 365 dagen per jaar schijnt! Lorna (mijn roommate op de boot van Panama naar Colombia) werkt daar in een hostel, dus een goede reden om weer even te buurten. Ook Claire (ken ik van Cuenca) en kristyna (van Vilcabamba) waren daar ook. Eerst bijgekletst met Lorna, lunch met Kristyna en ’s avonds hapje en drankje met Kristyna en Claire. Volgende dag een surfboard gehuurd en een aantal golven kunnen pakken.

Dag daarop weer een surfboard gehuurd, maar helaas was dit meer een dag om onder de golven te crashen… Na 2 dagen had ik eigenlijk Mancora wel weer gezien… Teveel toeristen, iedereen die je op een één of andere manier geld probeert af te troggelen, met zijn twintigen op dezelfde vierkante meter op je surfboardje om een golf te pakken, gewoon niet mijn ding. Alleen weer lekker in de warmte zijn en zomerkleren te kunnen dragen was wel heerlijk. Dat was lang geleden. Dus samen met Kristyna de nachtbus naar Huaraz genomen (Claire was de dag daarvoor al vertrokken).

Dat is wel weer even wennen, de afstanden in Peru zijn namelijk weer enorm. In Ecuador was alles lekker dichtbij…Maar hop 14 uur in de bus op weg naar Huaraz…

Huaraz ligt hoog in de Andes van Peru en de ideale basis voor een aantal prachtige trekkings!! Ze zeggen dat het logo van Paramount pictures hier vandaan komt... Dus hup de volgende dag op naar Laguna 69 samen met Krystina en een Canadees. Hike van 5 uur langs een aantal mooie laguna’s, met als topper laguna 69, het water is hier echt super mooi van kleur, turquiase achtig.

Helaas was het weer op de terugweg wat minder, dus kletsnat geregend…

Maar dit was alleen nog maar de warming-up, want voor de volgende dag hadden we de Santa Cruz trekking geboekt. Een trekking van 4 dagen, dus 4 dagen hiken en kamperen hoog in de Andes! Kristyna ging naar Lima, maar Hugo kwam ook weer gezellig langs en Claire had een Rus genaamd Stass in de bus ontmoet die ook wel mee wou. Dus hadden weer een gezellig groepje. Het was nog even spannend of Hugo op tijd zou aankomen…. Ging net goed. Hij kwam om 6uur in de morgen aan en we vertrokken 06:30. In totaal waren we met de trekking met zn 8-en. De trekking was echt super… Maar helaas haalt het regenseizoen me weer in…

De 1e dag was een relatief korte dag, we hoefden maar 5 uur te lopen. Op naar de eerste campsite, gelijk op ruim 3000 meter hoogte. En ik kan je vertellen dat het daar behoorlijk koud kan worden ’s nachts en als het dan ook nog eens gaat regenen…brrr…

Maar geluk begon dag 2 weer droog. Om 6 uur werden we gewekt met coca thee (gemaakt van de coca bladeren), dit werkt goed tegen hoogteziekte.

Ontbijten, spulletjes inpakken en wandelen maar weer. Vandaag een wandeling van 8 uur, super mooie natuur, met als hoogtepunt een meer met een gletsjer.

Tent weer opgezet, avond eten met zijn allen en daarna koud en nat…. Dus op tijd in onze tent en slaapzak. Toen we de volgende morgen wakker werden, bleek de regen over te zijn gegaan in sneeuw, wat weer een totaal ander landschap op leverde.

Dag 3 was ook onze langste dag… een wandeling van 9 uur, over een pas met als hoogte 4750 meter!

En dit in de sneeuw! Dat was best bijzonder, want normaal gesproken ligt hier geen sneeuw. Dat maakte onze wandeling ook meer tot een uitdaging!

En helaas onze schoenen ook doorweekt. En toen we daalde ging de sneeuw over in regen, waardoor we ook weer goed nat zijn geregend… En tijd voor de laatste nacht… Eigenlijk was alles nu zo’n beetje nat of vochtig en zelf waren we ook goed verkleumd. En helaas geen warme douche in de buurt… Maar een beetje afzien hoort erbij. Helaas werd dit een slechte nacht, midden in de nacht werd ik wakker met pijn in mijn ogen, super tranende ogen en eigenlijk kon ik ze gewoon niet meer open krijgen. Gespoeld met water en weer min of meer in slaap gevallen. Helaas de volgende morgen hetzelfde probleem… En nog 2 andere lotgenoten met hetzelfde probleem… En wat bleek we hadden onze ogen verbrand… In de sneeuw… Het was niet echt zonnig, dus de meeste van ons hadden geen zonnebril op… maar op ruim 4 km hoogte gaat het hard… Maar alleen diegene met blauwe ogen hadden problemen… En kan je vertellen dat sneeuwblind geen pretje is… De eerst dag kon ik niet goed zien, alleen maar wazig en constant tranen over mijn wangen. En we liepen erbij als zombies, knal rode ogen… In totaal heb ik ruim 4 dagen als een zombie rondgelopen en uiteindelijk oogdruppels gehaald bij de apotheek. Dag 4 een korte wandelng van 4 uur en een lange busrit terug naar Huaraz.

En een heerlijke warme douche! Warme kleren en een echt bed! Wat een luxe! Het was afzien, maar ook een super mooie trekking. Alle seizoenen en elementen van de natuur hebben we gezien… zon, regen, hagel, wind en sneeuw…

Maar voor Claire en mij tijd om de zon op te zoeken en heerlijk op te warmen in onze bikini met een cocktail in de hand! Op naar Huachachina, een oase midden in de zandduinen…..

Wist je datjes:

-          Na 10 maanden al mijn kleren gaten en scheuren vertonen

-          Zelfs mijn bergschoenen beginnen uit elkaar te vallen….

-          En de zool er een beetje los bijhangt,,,

-          Ankie volgend jaar naar Australië op vakantie gaat!

-          Hugo, Claire, Stass en ik ook vaak samen proberen Spaans te praten ipv engels.

-          Peru en Ecuador weer totaal verschillend zijn…

-          De natuur is totaal anders… Peru is meer dor en woestijnachtig

-          Maar ook de mensen zijn totaal anders…

-          In Peru heb ik het idee dat er soms misbruik wordt gemaakt van het feit dat je toerist bent en ze proberen je extra geld af te troggelen…

-          Misschien ook wel omdat Peru meer toeristisch is dan Ecuador…

-          Toen ik in Ecuador aankwam ik de eerste week ook erg moest wennen aan Ecuador en alles beter vond in Colombia…

-          Dus wie weet wat Peru nog meer te brengen heeft!

Last pictures

Comments 5

de viersprong groep 8 25-11-2011 14:44

Hallo Agnes.
Wij zijn de "nieuwe"groep 8 van juf Dyt en ook wij mogen jouw verhalen lezen. Wat spannend allemaal. En wat een mooie foto's maak jij! We vinden het ook erg interessant wat je doet. Dit was voor ons de eerste keer dat we het gelezen hebben, maar we moeten nog wel "eventjes" hahahahaha naar het begin van jouw reis. Daar krijgen we nog wel eens de tijd voor. Een heel fijne voortzetting van je reis en doe voorzichtig, want we willen nog véééééééééééél meer van je lezen en van je foto's genieten. Hartelijke groeten van groep 8 en van hun juf.

Laura B. 25-11-2011 20:15

Hoi hoi, wat mooi die foto's weer. Voor jou misschien al weer heel gewoon, voor ons enorm bijzonder om te zien! Gaat alles goed met je? Wat rot die verbrande ogen; ik zou ook niet aan een zonnenbril gedacht hebben... We hebben vorige week met de praktijk met de solex gereden van Akersloot naar Egmond en terug, dat zijn de afstanden di wij afleggen! Was wel erg gezellig. Nog veel plezier in Peru, ik hoop dat de mensen nog wat vriendelijker worden. liefs Laura.

lidy van dam 25-11-2011 22:31

Hej die Agnes,
Wat een natuur! Prachtig hoor. Zijn je ogen inmiddels weer helemaal hersteld? Wat lijkt me dat een nare ervaring zeg. Je gaat vast nooit meer zonder donkere bril zo hoog. Nu je kleren zo gaan slijten koop je vast zo'n mooie Inkatrui denk ik. Tenminste; ik vind ze erg mooi. De familie uit Brasil is nu in Nederland. De winter wil hier maar niet komen. Elke dag mist en de temperatuur blijft boven nul. Bah, dat voelt koud hoor. Geef me dan maar vorst met sneeuw en zon, zoals vorig jaar. Maar ja, over de hele wereld is het weer van slag. Jij had tenminste alles op een tocht. En dan lekker weer in bikini. Als dat geen afwisseling is.
Nou meid veel plezier nog en wees voorzichtig. Tot het volgende bericht.

Yvonne 26-11-2011 14:29

Hai Aggy,

Hier ook weer eens een berichtje uit Uitgeest. Vind je verhalen nog steeds erg cool en kijk er min of meer iedere keer weer naar uit om ze te lezen. Zoals LB al schreef is onze actieradius wat kleiner dan de jouwe, alhoewel ik met mijn gezinnetje afgelopen week wel heel in drenthe (lees 250 km van huis.....) ben geweest. Wij hadden geen sneeuw, hagel of regen, maar erde dichte mist. En dat vergroot je wereld ook niet echt....
Wij hebben gelukkig afgelopen week ons huis na 1 1/2 jaar verkocht, dus dat geeft een zorg minder. Nu hebben we alleen geen woning meer voor je als je terugkomt, maar we hebben nog wel een kamertje over hoor!
Nou ik stop, want lul weer veel te veel.
Heel veel plezier nog en tot hoors.
Liefs Yvonne

hans van brug 28-11-2011 18:45

Hoi Zus,

Wederom een mooi verhaal.
Wel toevallig, die oogdruppels. Ik heb al een maand een onstoken oog, en heb sinds vrijdag een oogzalfje. Wel ranzig, elke keer als ik me neus ophaal proef ik dat zalfje in me mond.
doe rustig aan en we skypen binnenkort wel ff.

groeten,

je grote broer

Comment

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Want to receive an email when a new travel story is added? Signup for the mailinglist

Other travelstories

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer